Hayatta her şey iki,zıttıyla var eşyada,
Birine ak demişler,öteki olmuş kara,
Şeytan çıkarır yoldan,melek taşır ulyaya,
Sağdan gidersen cennet,soldan düşersin nara.
***
İlimde iki çeşit,dinden ve fenden olan,
Dünya denilen yer meçhul bir gemi,
Kaptanı akıl,kalp onun dümeni,
Her işte sabır göster,vur freni,
Dünya ahrete götüren bir gemi.
***
Kader elinde değil Rabbin işi,
Ne kadarda kaç nafile,
Can verirsin Azraile,
Herkes varır o menzile,
Vardığın gün inanırsın.
***
Kefenin yok cebi,kolu,
Şu yalan dünyada yaşan güzelce,
Kalpleri kırıp ta incitmen dostlar,
Masiva gıllı gıyş koyma kalbine,
İnsanı hor görüp incitmen dostlar.
Genç Kemal Paşazade,gelirler Edirne’ye,
Bir oda tutmak ister,giderler medreseye,
Müderris -Molla inan,bir oda vardır bende,
-Ele geçirdi cinler,kimse girmez içine.
***
-Kim oraya girerse,sabah çıkar ölüsü,
İstanbulda gezdim ben,dolaştım her bir yeri,
Başka olmuş bu şehir,medeniyette ileri,
Ayyaş olmuş insanlar,içki içer su gibi,
İstanbul ölmüş sanki,bekliyor bir Fatihi.
Ervah kalkar kabrinden,sıyırır kılınçları,
İşte gidiyorum yalan dünyadan,
Kimseye kalmayan viran dünyadan,
Kimini güldüren kimin ağlatan,
İşte gidiyorum yalan dünyadan.
Ömer bin Abdulaziz,değer vermez dünyaya,
Adar kendini Hakka,hizmet eder kullara,
Taht kurmuştur gönülde,herkes severdi onu,
Adaletli Halife,Haktan çok korkuyordu.
Dervişin biri gelmiş,tıraş olur berberde,
Üstadı emir vermiş,benzet kendini bize,
Oturmuşlar koltukta,oluyorlar tıraşı,
İçeri dalmış birden,bıçkın bir delikanlı.
Nice zenginler gördüm,eli gitmezdi cebe,
Yoksul bir komşum vardı,dağıttı gündüz gece,
Gün geldi gitti hepsi,yatarlar kabristanda,
Orda artık farkı yok,ne zengin ne fukara.
***
Topladılar dünyayı,kalmadı servetleri,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!