En son imlem düştü sevda günlüğüme
senin ummanlarında arındım,
gökkuşaklarına yeni bir renk ekledim imkansızlık tınından
aşkının zamansızlığıma kuruldum.
bağrımda her an açılan gülün solma nefesindeyim
kendimden geçip kendime geldim sen ile ben arasında
Gelmesin kimse,tek kişilik yalnızlık yaşadığım anaforlarda.Kimseler meteor çukuru oluşturmasın derin bir kuyudayım.Öyle ki taş atsa ses çıkmaz,aşk çıkar. Yusuf’un atıldığı yere saklıyorum düş artığı yalnızlığımı.
Ölümsüzlük güzelliği çökmüş üzerine ya arkana bakmadan git huzur şafağına.Ki bir bülbül sana öter, bir yuva yaparsınız ahlarımdan,ahdlarımdan.
Kalışlarında çıkardığın hangi isyan tahtımı bahtınla devirir bilmiyorum.
Şerefi uzak sarayların tuzaklarında yasaklar içilerek yaşanılan çinili bir sevme duvarının dibindeyim.
Taş bas bağrına dikenli güller ek kanasın tepelerim.En tepede taş atma taşlamış kalbime.Safran kesilmiş kaflarımdan masalın yeni başlıyor,sen perisin, perilikten cinliğe geçme sakın.
Aşk; okyanus sularının dalga kulağına eğildi:
''Yapma sevdaları neden yüzdürürsün.
Okyanus:
-Maviliğime aldanıp, bende yaşamayı sevenler var.Aslında en büyük okyanus insanın kendi içindedir.Benden büyük okyanusları taşıyan
insanlar, içindeki kirlenmişlikten orada kalmayı öğrenemedi.
aşk leke bırakır
bir başka güzel lekemi silmek istedi beyaz arzularıyla
senin gidişine benzemiyor ki leke eklendi kara kara
karşı çıkılmaz bir arzunun tuzağında arzulara kucaklandım
yırtılmış bir anın yaması da yırtıldı
ne ben benim ne de bende her sen
şaşkın bir akışın suyunda susuzum sana
idamlık bir acının canında can buldu sensizlik
kendi ipini,kendi hazlarıyla çeken kentli devrik mecnun’um
kendi kendilerinin ayında ışıksız aşksız bir hayata astım
Yörüngelerini aradım, seni aramakla benimi aramak arasında
Şaşkın bir küheylan gibi adımlarımda hıncının angıcı
Militan özlemlerin son kurşun ağlığında son gelişim biraz atılmaya hazır gibiyim sana.
Ölümperver öpüşler tetik uçlarımda suçüstü yakalanıyorum sana olan tutkulardan. Bir ben bileyim,bir benle büyüyüsün yalnızlığın; ama yazgının tahtasına adın giden kedi olarak yazılmış. Kentsizliğimin kayıpsız kendisizliğimde izler sürülüyor hayata.Uyak düşüyorum cennetinle cehennemin arasındaki rasatta.Gözlerime senden bakışlar atıyorum, anlamsızlığın özerk kayıplarına.
Sonra durulanmış, orantısız ,oranları kuramlarında kafilere kasıtsız sözler oluyorum.
Bir kente katil olmuş gibi,sensiz kentim
Sen gidiyorsun..Kalmalarım kanıyor.
koynuna ay yüzünü alan ay’ın aşk beyazlarındayım
gecenin hatırı turluyor düşlerimin samanyolunda
hecenin kitabı okunuyor sensizlik kitabında
incelmiş bir durum gibi öylece kalıyorum gecene
yürekte kalmış sözcüklerin diliyle öylece siniyorum sevgine
ve ansızın geliverir yüreğe ask çığlığı..
gecelerin dalgalarıyla dans ediverir serseri bedenler..
kayıp ilanlarında aranan olur sevgili
gecenin o dakikasında..
sen gecenin son gündüzüyken gül ol
açıl bülbül deresine hece hece
Yüreğinin seven dallarından parça parça kopar sevgi yaprakları.Artık genç kız olmanın peşinden giden bir izin aynasındaydı Kayra. Küçük beldelerinin en güzel, en çalışkan kızıydı.İlköğretimi bitirmişti.Güzel puan alarak İstanbul’da bir Anadolu lisesi tercih etmişti. Anneannesinin yanına gelip yerleşti.Okulu çok yakındı.Güzel bir okul, İstanbul, güzel bir geleceğin salıncağında sallanıyordu.
- Sensizliğe yeni bir adres olmadan aşka karışan bir fiil çatısında özne olmak için bir gün tesadüfen evlerine yakın büyük alışveriş merkezinde Baha ile tanışmıştı.
- Dirençsiz kalırım, gözlerimden beni topla,ben büyümüş bir filizim ki aşk meyvesi benden hasat veriyor.İçindeki esen rüzgarın cümleleriyle üniversitede okuyan Baha’nın sıcak dünyasındaydı.
- Aşkları düşe kalka büyüyen bir çocuk gibi sevimli bir hal alıyordu.İlk aşkın yarattığı içsel devrimi anlamak için yeniden o anı yaşamak gerekiyor.Gün bölünür günlere,aşk bölünür aşka. Yeniden onun yollarına açılan pencereden baktı.Baha,Hukuk fakültesinde okuyan İstanbul’un haşarı gençlerinden biriydi. Kayra’nın minyon yüzü, canlı ve seven hali onu etkilemiş hoşlanmıştı.Kayra ise henüz aşkı bilecek kadar gönül penceresinden ışık olamamıştı. İlgi,sevgi, dersler, aileden uzak büyük bir kente kendisini anlayan sosyal bir gencin aşk pençelerinde öylesine kalmak.Özlemli bir sarmaşık gibi
Sarılarak günlerini gün ediyorlardı.Hayat muz kabuğu üstündeydi.
Arzuların gecesinde yıldızlar yoktur, şeytanın gözleri yıldız olur kendi hevesinde insanları tenden suya çeker.
sen gitmeleri hakketmedin gidişin bir yazgının yüklemiydi
devrik bir cümlede bekleniyorsun yeniden yüklem olmaya
sense evet işte hayat bir yüklemdi benim için oda gitmek'ti
öznen sensizliğin her hecesinde kayıpsız eriyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!