_Yokluğunun seherinde mavi rüyalar gördüm, deniz ağlıyordu.
Uzlaşmıştı köpükler. Yunusların dilinde tutkumuzun cümleleri vardı.
-
Aşk ın fersahında sensiz dönen derin sızıların dilindeyim.
- Bölündüğüm ıslaklığın yürek arasında göz yaşların da ekli. Su,damlalarını avuçluyor, bu sen denizin dalgasında algılarımın frenkasındasın sen çalınıyorsun.
Bir bilinmeyene doğru çizilen bilenmeyen son denklemin çözümsüzlüğünde
Aşk bir acıdan eksilere doğru doğrusunu çizdi
Şimdi unutulmazlığın utkun yokuşunda sevdamızı besliyoruz
Yarın yarına daha yakın yarim diyorum
Yarın o kalbin hoşluğunda hoş bir tını ve sını bekler
Sınanmaya sevmeye susmaya söylenmeye sözlük olduk
'Tutuluşun kandilleri sönerken, uzakların ışığı yakamozlarıma yakalanırken sen yine yoktun.İçimdeki yangının dersine çalıştı özlemin suları,seni söndürdü; ama beni ve senli her şeyimi söndürmedi.
Yakamozların yazamadıklarında gelinmişliğinin dalgaları seni yazdı. Seni ben eden yakamozlar renk veren yedi veren beyazların içsel hıcısı içindeki aydır, sen beni hep içinde saydır.
Bülbüller rüyalarımda susunca, düşüp yollara savurma ayrılık eteklerini. Gül tozlarını serpiştirip yollara işte benim sevdam her adımda, her yolda kokar diye bana aitlerini yakarak özletme beni.
Canhıraş bir şarkı gibi, yalnızlığa melodik tatminler yollama,son gelen iletinden ilintili bir hüzün virüslerini aşk belgelerime buluşturur.Ve artık her anıma,her yazıma,her hissime sen varsın.
a) Hepimiz kardeşiz
sarmaşık ergen düşlerin gölgesinde üşür ihtilal yüzün
derin sülüklerin emdiği hangi vatanın aşksız yüzüsün
yapma gülücüklerle kaç bağrın içsel katilisin
çıkar ağlarının dinamitlerine basa basa
Yazıp bitirmediğim mısralarımın metreleri hala belli değil
Yazdıklarımın her metresinde bir metres
Genel af varmış,ruhunu savruk amaçlara satanlara
Bu yüzden beni af eyle aşk tanrısı LİLİ
İnan sevdiğim şeyleri yazamıyorum
Yazıların kışı kalemdendir
Örtüsünü kaldırmıştı ayrılık.Üşüyordu sensizlik.Kırkı da kırk yıl hatırı da geçmişti can kırıklarının.
-Çırılçıplak bir mazinin kara bahtlarla çevreli adası oluyordum.Sularım yalnız damlaların.
-Issızdı, isimsizdi, sensizdi.Yalnızdım orad.Yalnız bir adaya düşersen alacağım üç şeyi merak ettiler.
-Sen,sen, sen…
Üç şeyde sendi…Gayrısı başka kişi zamirlerine yüklenmeliydi.
Zavallılığımı çekimleyemedi ilgi ekleri.Çekimsiz, sensiz, fersiz, hesapsız, kitapsız, aşksız, bedelsiz ilgilerin eki gibi senin yerini tutamazdı başkalaşım.
Sen kimsin ?
Kimlik sorgularında isimsiz savlamaların kilidi.
Sen kimsin?
-Ben kimsenin kimiyim, ben kimin beniyim,ben, benin benlik sancağyım. Ben, kendimi bulmuş, kendini aşmış,kendimle mutlu ve muştuları yağmurlara teslim eden azizim.
-Asıl sen hangi kimliğin kirli sularındasın? Damlaların içimdeki deniz kirletmez; ama vicdanımın dalgalarını artırır.
Ruhumda esen tufanlar sevda estiriyor senden midir
Hangi yöne baksam güzelliğinin kıblesi
Oturup secde ediyorum ebu kuffari gibi
Bir kalp çiziyorum sevda resamlığımla
Ortasına baş harflerimizi yazıyorum esrik kalbimin başkentlisi
Hazlarıma zamlar geldi
Beni sütünden kesince emzikler ezikliğimi de emer
T’anına kavuştuğum güneşin öncesiyim
Gözlerini kapatmak için benden uzaklara gitme
Sevda yamacısıyım
Senden başka yarayı taşımaz sevdanla örülü dünyam
aşk doygunu ali sevmeler
bakışımsız ve sevilmesiz her yerde
umutsu bir bulut ısmarladılar
en akmaz göz yaşlarımla nil'e sesleneceğim''
öngünde ve songunda alicenap akışlar olmalı
yadsımalıyım her damla da her acıya acıda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!