Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Sert eser dolanır üşütür rüzgar,
Yüreğimde konaklar kara kışlar.
Uçup gitti gökyüzümden kuşlar,
Bakmaz oldun yâr bakışlarıma,
Açtın başıma türlü olmaz işler.

Anneciğim,lütfen
Tutun kolumdan beni
Tam yol istikamet
Makasa götürün.
Ne zaman saftirik
Hallerin dibine dalıversem

Acaba nasılsın?
Yolumuz kesiştiği günden beri,
Neler oluyor hayatında?
Gereksiz yere gülmek istiyor musun mesela?
Karnın ağrıyana dek katılarak,ağız dolusu kahkahayla.
Yahut içini içinde tutabiliyor musun?

Bir çay içelim seninle,
Açık çay benim olsun.
Denizin mavi ışıltılı
O kıymetli gözlerin olsun.
Dalayım içinde sevgiyle,
Onca zaman ayrılığın

Cennet deselerdi bana;
Bir kız çocuğunun yüzündeki
Gülümseyiş,güzellik derdim.
O cennette akan ırmak deselerdi;
Gözlerinin merceğinde akan
Akarsular,nehirler,çağlayan derdim.

Öyle kolay olsaydı eğer
Gözlerinden vazgeçmek,
Sabaha dek unuturdum
Kalbimi paramparça ederek...

Canımın en çok yandığı gün bu gündür!
Her gün onlarca kadının öldüğü gün bu gündür!
Senin armağan sandığın bu günde,
Kadının başına acınmadan,yakarsa ,haykırsa da
Zulmü reva görenin yüzünün güldüğü gün
Bu gündür! Biliyor musun?

Öyle şatafatlı yerleri
Hiç sevmedim ben
Ne yapayım Barcelona'da
Sokak cafelerini,
Meksika'da taco yemeyi.
Tutmuyor çay ocağında

Üzülme hatalar yapacaksın elbette;
Onlarsız hayat değersiz küçüğüm.
Her defasında kalkacaksın ayağa,
Yere sağlam basacaksın küçüğüm.

Yanlışlarında doğruyu göreceksin,

Yavaşça sokuluverdi yanıma,
Dedi"abla günaydın merhaba"
Sımsıcacık mavi gözleri dikip bana,
Oturdu cafede küçüğüm yanıma.

Dedim,küçük hanımefendi,