Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Varlığıma yaşama sevincini unutturacak,
Olumsuzlukları kaybetmek gibi bir huyum var;
Budur kimyamın yaşam felsefesi.

Kalp ibresini eksi yönde çevirmeyecek,
Hissiyatla şaşmayacak bir pusulam var;

Gözlerin diyorum, senin o ışıl ışıl gözlerin
Sanki bu gece bir başka anlamlı bir başka derin.
Kayboluyor bir anda karşımda güzelliğin,hayalin
Ağır ağır karanlığımın içinde bir bir.

Gene mi yalnış gecede karşılaştık,

Bakma sen bu hallerime,
Çekilir başa gelen şimdi.
Sarılmaz yaralarım vardı,
Sözlerin merhem bes belli.

Aldırmadın ikimize hani,

Soruyorlar niçin sustuğumu,
Yine konuşmuyorum.
İnsanları tanıdıkça
Susmanın konuşmaktan
Daha çok damak tadıma
Keyif verdiğini anlıyorum.

Dokunma şifa dağıtan ellere,
Sen bir tek hekime vuramazsın!
Yüreğindeki kir yumruğunun izinde,
Deva olan yüzlere el kaldıramazsın!

Onlar ki cana can katan hekimler,

İnci gibi gözlerinle
Yazılmışsın kaderime.
Tükenmiyor umutlarım,
Senden yana,âşktan yana
Delicesine seviyorum,anlasana!

Onları karanlık dünyaya sürdüler;
Gözümüze pejmürde gibi görünürler.
Bir sihirli değnek olsa ve dokunsak;
Dilenenleri izbe karanlıktan çıkarsak.

Açlık nedir bilmeseler hiç,

Yüzünü yıkayan ılık gözyaşlarını
Silmek istiyorum yüreğimle.
Yaşının tuzlu, en kekremsi tadını kadın
Öpmek istiyorum akışan katresinden.

Gözlerinde safi bakışa artık yoksa insaf,

Ortadoğuda ölüyor çocuklar,
Ağlasın dünya,ağlasın insanlık.
Oyuncaklar yere düşüyor bak,
Ağlasın bugünler,aglasın yarın.

Evlerinin önü tevek asması,
Saçlarında sarı yazma oyası.
Güzeller içinde edâlı nazlısı,
Ben yandım sana oy gelin.

Boncuklu saçağı,peşkirli gelin.