Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Sürüver beni mai gözlerine enginde,
Sen ki benim siyahi gözlerimin süruru.
Ülfetimdir aşıkıma eylediğim nazarım,
İltifatın şen,mesud edecek ömrümü.
Yıldızlar dökülürken saçlarımın teline,
Elleri dokunacak mainin perçemime,

Elbet bir gün ufkuna
Güneş doğacak.
Bitecek bu zulüm
Kutsal topraklarda.

Kudusün fatihleri

Ne çabuk koşturarak geçip gitti zaman.
Şakaklarıma süzülmüş gümüş'i perçem,
Yüzümün çizgilerinde mazi saklanmış,
Ellerimde tozlanmış mektuplar var.

Düşündükçe gençliğimi gülümsüyorum.

Word belgesi çıktı,mertlik bozuldu!
Daktilo çöktü.
Sosyal ağlar çıktı, mertlik bozuldu!
Kütüphaneler çöktü.
Bilgisayar telefonlar çıktı,
Alıntısız, imzasız alındı ss ler,mertlik bozuldu!

Seni kaç kez andığımı,
Anımsadıkça yaklaştığımı,
Usulca mırıldanırken adını,
Gönlüme akıştığını,
Tahmin bile edemezsin.
Mesafe aşka engel değil ki,

Mükemmel bir rivayet vardır
Eski zemandan ...
Derler ki rivayette,
"Şimdi yahudinin karısı düşünsün."
Kıssadan hisseyle
Sen mesajını algılara

Çekmediğim dert gam kalmadı,
Niye yüzüme gülmedin bir kez?
Vefasız yâr niçin sözün tutmadın?
Öldürdün beni sen yavaş yavaş.

Aldın ellerimden herşeyi bir bir,

Mükemmel biri değilim,
Herkes gibi hatalarımla ölümlüyüm
Ve bu demek değil ki
Sen de cımbızla gelip
Yanlışı yüzümü kızartmak için
Bana kullanacaksın.

Niçin çok mutlusun diyenlere,
İnsanları hayatımdan
Uzun zaman evvel çıkardım;
Geride kalan kendimle
Çok mutlu mesut yaşıyorum,
Yok başka izahı diyorum.

Ruhuyla müzikle
Hemhâl olanların
Yüreğinden ruhlara
Gülümseyen rengarenk
Kelebekler uçar;
Gamzelerde o meneviş