Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Yakıp giderken aşkımızın hatıralarını
Ben de bu şehri yaktım vefasız.
Ardına bıraktığın bu harabeyi
Ben de bir bir kibrit aleviyle yaktım vefasız.

Senin o tatlı sözlerine artık inanmıyorum!

Yeter artık yeter be canım,
Her anım ne çok beter!
Tükeniyor zaman insafsız
Hayatım bin beter!

Ah ah ah ah!

Bekledim her an ellerimi tutarsın diye,
Yıkıldım da yerlere tutmadın gülüm.
Ne idi suçum,günahım senin ömrüne,
Yüreğimden sızan yaş sen oldun gülüm.

Müptelayım sözlerine anlasana hallerimi,

Eksilmez başımdan gittin gideli;
Bitmez ömrümün sönmez elemi.
Dolanır gönlümde mazinin izleri,
Gel yine ne olur bana eskisi gibi.

Ah o resmin bana ızdırap oldu.

Ben ne ayaz kışlar gördüm;
Dertten kederden örülü.
Şafaklarımın afaklarının
Erkenden buz tuttuğu,
Gözlerimin yanıp tutuştuğu.
Ağlamaktan sıyrılamamıs,

Bir gün gelir de sen de anarsan beni,
Duvarda asılı resmim kalsın son hatıra.
Ve özlersen eger ah vefasız sevgili,
Kurumuş sevdamı bıraktım konsola.

Sen sahiden sevdin mi deliler gibi,

Sanma buğulu gözlerim unutur anıları,
Zannetme yüreğim paramparça dağılır.
Yarına kalır amma ve lakin yanına kalmaz;
Yığılıp düşünce görürsün yâr tuttuklarını.

Sancılanan gönlümde ne ahlar geziyor;

Senin adına üzgünüm iki bin yirmi altı
Seneye seni tekme tokat,
Diğer yıllar gibi yaka paça,
Cıbıldak tam kış günü
Kedi yavrusu gibi sokağa atacaklar

Bir bilsen şu gönlümün sana ezgisini,
Ben kirpiklerimin arasında sevmiştim seni.
Domur domur yüreğim yağmur tanesiydi,
Akarken gözümde için için yaşlarım
Kimbilir sen kimbilir hangi gönüldeydin?

Avucumun içindeydi hep özlemin,
Adını sesler,dualarıma karardım.
Sonra çağlardım ve hep ağlardım.
Sen yine kalbimi yakardın.
Merak ederdim ama
Çekinir bir türlü soramazdım.