Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Seni sevdim diye midir bana eziyetin?
Yoksa kendine midir şiddetli zilletin?
Kahrediyor umutsuzca bu sensizliğim,
Yakılsa hoş, küle dönse hoş kalbim.

Yok sitemim yalnız geçen gecelerime,

Bana bir suskunluk ısmarla
bu gece ne olur,
Uykuya dalıp gitmeden önce.
İnsanların soğukluğundan
tir tir titriyorum.
Bana sıcacık bir susuş ısmarla,

O kadar gülmüyordu ki yürekler,
Basınca gülüşü,ağzımı doldurarak,
Diyaframdan şen sesimle
Afallayıp beni "delimsediler".
Tutamadım içimde kızı,
Turuncu saçlı bukleli bücürü,

Söylesene neydi sana zahmetlerim,
Bir söz müydü sana ettigim eziyetlerim?
Sevgimin hukukuyla verdin zulmetleri,
Yıktın gönlümün ocağını tarumar ettin.

Ben de bir can taşıyorum sol yanımda;

Yürek pare pare yürek ağlıyor.
Gökyüzünde bulutlar ağlıyor.
Binlerce bebek çocuk ölüyor.
Toprak ala bulandı tozu ağlıyor.

Süt kuzusu anam bile demeden.

"Dünya Özür Dileme Günü"
Diye bir gün varmış;
O gün de 6 Aralıkmış ,

Bittiğine göre,ben de
Pederimin söylemiyle

Yine mi
Şapşal duruma düştüm tüh!
Rezili rüsva oldum utanıyorum,
Biliyorum çaktırmadan
Halime gülüyorsunuz.
İnanın mirim,

Ruhlar ölümsüzdür Oğulcan'ım,
Elbet o gün yeniden tutuşacağız elele unutma...
Ve göçtüğümde ardımdan sakın ağlama;
Mirasımı armagan ediyorum bahtına.

Fazla bir şeyim yok,mal ile mülkten yana,

O kedi beni bekleyecek,
O benim dedim o kadar!
Kedimin saçlarını okşayın,
Yün battaniyeye sarın,
Pembe kareli olsun,
Uçmuş pembeyi çok severim...

Emin adımlarla ilerleriz
Aydın şafaklardır izimiz
Atatürk'tür önderimiz
Tekkeköy Okulluyuz biz.

Meşaleler var elimizde