Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Gel seninle bir masal yaşayalım
Sen güneşi izle ben de seni.

Bakışlarımız birbirine çarpsın
Sen gökyüzünü izle ben de seni.

Çıkmadık candan ümit üzülmez yarim;
Sanma bu sevda yadımda kalacak yarım.
Ceylan bakışlı yârim üzme tatlı canını,
Belki de sonsuzlukta söylenecek yarim.

Yanağından süzülüp salınan çiğ tanesiyim;

Yüzüm kara ellerim is,
Üstüm toz kir içinde
Madenciyim ben.
Ciğerim tutulmuş vereme.
Kimsecikler üşümesin
Rahatça ısınsınlar diye.

Sevemez hiç kimse bir kadın gibi,
Kadın,azar azar vermez sevginin degerini.
Ilgıt ılgıt sever kadın,bahar misali,
Dolaştırır sinesinde aşkın yelini.

Kopamaz gidemez kadın,asla vazgeçemez.

Hayatınızda
Acılarınızı
Mutluluklarınızı
Umutlarınızı
Aşklarınızı
Başarınızı

Bir gün olur aklına geldiğim vakit,
Bıraktığın o yerde olmayacağım.
Acıdan yüreğin tutuşup yandığı vakit,
Bu şehirde bekleyenin olmayacağım.

Açacaksın dertlerini dağa taşa,

Evrene mesaj yolluyorum
Sanırım ailemin,benim
Yaş günlerimde buluyorum
Kendimi acil serviste,
Sedyenin üzerinde,
Tam pastama gülümserken,

Sert eser dolanır üşütür rüzgar,
Yüreğimde konaklar kara kışlar.
Uçup gitti gökyüzümden kuşlar,
Bakmaz oldun yâr bakışlarıma,
Açtın başıma türlü olmaz işler.

Anneciğim,lütfen
Tutun kolumdan beni
Tam yol istikamet
Makasa götürün.
Ne zaman saftirik
Hallerin dibine dalıversem

Acaba nasılsın?
Yolumuz kesiştiği günden beri,
Neler oluyor hayatında?
Gereksiz yere gülmek istiyor musun mesela?
Karnın ağrıyana dek katılarak,ağız dolusu kahkahayla.
Yahut içini içinde tutabiliyor musun?