Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Sanki tükenmiş
Ve bitmiş gibiyim.
Eğer sevmiyorsan
Ben dilenci değilim.

Halbuki senin için

Karadır yarim kaşların kara,
Kirpiğin tel tel battı canıma.
Seni sevdiğimi söyleyemem,
Kara sevda giriyor kanıma.

Kömür gözlüm yaralarım sızlar,

Kara sinek deyip geçmemek lazım,
Bir tanesinin gücü aman dedirtiyor.
Yaşam Merkezi olsa adı ne fayda,
Sinekler çiftlik kurmuş ah dedirtiyor.

Bakarım etrafta üşecek bir şey yok,

Kara kartallar uçuyor bak göğün yüzünde,
Yekpare iniyor şahane kanatları yeryüzüne.
Sen ey yâr yükselip kartallar gibi süzül şimdi,
Kartallar gibi yüksekten uçan ey nazlı dilberim.

Kargalar haset bakıyor harikulade duruşuna,

Ne acınası bir durum,derin yara..!
Bir tarafta yiyip içen,gülen insanlar,
Diğer tarafta daha dört,beş yaşında
Dilendirilen masum çocuklar!

Uçurumun kenarından düşüyorlar;

Fuzuli olmak ne haddim.
Tutî dillim,ahu dudum,kara dudum
Civan perçemi.
Saraydır kaşın karası aşk çiçeğim.
Varlığında yitir benliğin,
Gönlümün meliki şahı,

Yeter artık çek elllerini,
Masumların üzerinden,
Bitmez oldu vahşetin
Bitmez oldu katil israil!

Bebek kalmadı diyorsun ya

Ben en son gittiĝimiz yerde,
O kurşuni sisli bulutun altında vuruldum
Biliyor musun?
Bu kez kalkamadım yerimden zalim,
Bir daha vurulmam inan bana.

Seni gördüm bu gece rüyamda ilk defa,
Gamzelerinin içi gülüyordu koskocaman...
Ve özledim deyip,içini çekerek uzunca,
Bir kaç dakikalık da olsa uğrasana yanıma,
Telefon et,hatrımı sor diyordun düşümde bana.

Uzanırsa zavallıya zulmetin,
Sana uzanan iyilik kolum,
Sağ kolum olsa ne fayda,
Kurusun kanı damarda,
Taşımam omzumda
Kökünden keser atarım.