Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Tutunamıyorum sensiz yaşama,
Bakma sen ayakta durduğuma.
Kayıyorum ellerinin arasından,
Anla halimden yanıyor yüreğim.

Çekip gitme ne olur yamacımdan,

Sen güvendin cevherime,
İşledikçe aydınlandım.
Bilginin ışığıyla seninle,
Karanlıklarda yol aldım.

Kör cehalete bilgi saçtık.

Tutar elbet sana ettiğim ahlar,
Yapışır kalır yakana beddualar.
Vurursun kendini taştan taşalara
Döner durur başında kara bulutlar.

Ne geldiyse canıma aşktan yana,

Sesi çıkmıyor... Çığlıkların ve haykırışların,
Düğüm oldu,boğumlandı boğazda.
Yutkunarak deliyorlar, âfâkı yırtarak!
Gidiyorlar son nefesle şehadeti içerek!
Sun bir âb'ı hayat...Depremzede ölecek!
Yetiş ya Hızr! Ver bir eman...

Maymundan farkın yok ha,
Çalar çırpar,gasp edersin.
Homini lüp lüp lüp gırtlak,
Topraklar gözüne serilsin.

Helâl lokmayla işin yok,

Sana öyle herkes gibi,
Delicesine seviyorum diyemem ama
Yorgun,yılgın geldiğinde yanıma
Kulak kesilirim,sessizce dinlerim seni.

Bol köpüklü kahve pişiririm mesela

Vay başıma demeden
Evvel çık Dekadan'dan ve
Gece yeni başlıyor ,kafa dan dan.
Unutma çılgın kız seni
Şalteri açıp beynini
Duygusala aşka bağlayıp,

Gözlerim her zamankinden
Daha çok aramakta seni,
Aynı gökyüzüne baksak da
Aynı yerde değiliz.
Belki çok uzak bir şehirde
Anmaktasın ismimi,

Kemikleşmiş yargılarla sokulma kalbin kapısına,
Olsa olsa yargısız infaz derler bunun adına.
Empati kur,ince hesapla,düşünmeden yapma;
Bir nebze duyarlılık çok şey kazandırır nâmına.

Bilmiyor musun, terzi baba her gittiğinde,

Edepten sözüm kısaydı,
Kendisi tam bir hödüktü,
Höst dememizse iltifattı.

Lütfumuz saysın lafımızı,
Gidiyoruz hızlıca buradan,