Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

İnsan tohum gibidir;
zamanı gelince toprağı çatlatır…
__

Çiçeği tek toprakta mı olur sanırsın?

Tohum sensin,
filiz veren sen,

Sanki yarınımı konuşuyordu
Bu günüme yansıyan gibi
--
İnsanoğlu geleceğin ışığıyla geçmişi aydınlanlatandır

İnsanların duymak istediğini söyleyip,
görmek istediklerini gösterdiğiniz sürece
sizinle hemfikirdir.
--
Altına pışpış,
ağzına biberon.

Ağızdan çıkarken süzülmemiş söz
sahibine elem,
duyan yüreklere ağır gelir

İyilerimin doğrusunun
savunulmaya yahut kanıtlanmaya ihtiyacı yok.

Ben onların ardında sabit duruyorum.

Anlamaya değil, hatırlamaya niyet ediyorum

Hüzün, hakikatin kapıya kadar gelip
içeri girmek için izin beklemesidir.”

Zülâl yağmuru, kalbi arındırıcı hakikattir.

Denizi görüyorum diye deniz ben değilim.
Sadece denizi ilk kez görmemdir.