Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Ben herkesten daha kötüyüm;
Niçin onlar kötüdür diyeyim...
Ben insanım şaşar beşerim;
Bilmediğimin kara cahiliyim...

Cumhuriyet, inanç özgürlüğüdür;
devlet, kişinin dinine karışmaz.
Demokrasi yaşatılmazsa,
yönetim dikteye dönüşür
ve eşitlik yara alır.

Ramazan, soframızı fakirlere donatma, sevgiyle ikram ayıdır.
Aç gözlü ve cebinden para fışkıranları doyurma ayı değil.
Ramazan, gösterişe hizmet etmek ritüeli değildir.

Şaşırmalarına gerek yok Muazzez’im,
kişi sevdiğinin ismini zikreyler...”

İnsanlara “hayır” demek onları incitmek değildir.
Bozulan dengeyi yeniden kurmaktır.
Çünkü saygı, dengeyle tıkır tıkır işler.

Nerededir kötü diye aramam;
Her kötüyü benliğimde buldum.
Kendi özüm kapkarayken...
Herkese iyi benim demek neyime.

Demişler ki, bacı, senin olay ne?
Ben de olay yok, bacın; kimse ona de.

Yazdıklarım,
kimlerin içindeki korku arketipini tetikliyor;
korkutuyorsa, bu onların meselesi.

Ben aynayım;
kimileri yazdıklarımdan, içindeki ışığı görür; iyileşir.

İyilik, ertelenirse susar; her gün söylenirse insan kalır.

Mükemmel cümle kurmak insanı şaşar;
beşer fıtratını değiştiremez.
--
Kusurluluk bir hata değil, insan olmanın doğasına özgüdür.