Bir kırık kalptir şimdi zaman.
Ne gelip geçen ilk aşk, ne ilk fırtına...
Delice savrulup coşmakta hala.
Dinecek mi bilinmez.
Sükuta erecek mi?
Seni anlatacak en latif kelime,
Bulamadım sevdiğim...
Bulamadım,
En zarif kelime
Seni hatırlatacak Mecnun’a...
Yitip giden günler misali
Umutlar da tükenir bir gün.
Yalnız aşk kalır geriye
Kayboluşun külleri savrulur.
Pencere önünde duruyorum,
Aşkla bakıyorum sana.
Bir kedi dolanıyor ayaklarına,
Kaldırımın ta ortasında.
Bizim memlekette
Ne kavruk benizli,
Ne bahtı kara insanlar yaşar.
Geçim sıkıntısıyla eğilmiş başları,
Nasırlaşmış elleri, kamburlaşmış bedenleri;
Nice garip kızlar ve kızanlar yaşar.
Yağmur yağıyor,
Sesini duyuyorum.
Gözlerim kapandı kapanacak
Tomurcuklar patladı patlayacak
Biz kıyameti yaşadıktan sonra.
Haydi çocuklar haydi!
Ayağa kalkın şimdi.
Gün doğdu doğacak
Güneş ufku boyayacak.
Yaşasın bugün 23 Nisan.
Şarkı söylemeliyim,
Dilim varmıyor ama.
Mısralar arasında kaybolurum,
Bulamam seni sonra.
Az önce geçti buradan
Buram buram cennet kokan
Burağan bir rüzgâr.
Amber dõktüler,
Damarlarından kurumuş gazeller.
O emziği elinden düşürme çocuk,
Büyüdü sanırlar seni.
Nice zamandır insanlara kıyarlar,
Barış güvercinleri uçurarak.
O emziği kaybetme çocuk,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!