Gülten Alp Şiirleri - Şair Gülten Alp

Eski Zaman Dilberi
Oturuşunda kalkışında, Bir zarafet vardır.
Mahçup halleri, buğulu gözleri.
Eski zaman dilberi...
Bazen haylaz küçük bir kız edasında.
Bazen tam bir hanımefendi, erkeğine adar kendini. Mest eder her hali. Yılllandıkça güzelleşir şarap gibi.

Bugün aynanın karşısına geçip koca bir gülümseme yerleştirin yüzünüze.
Hayatı sevmeye kendinizden başlayın.
Boş verin acıyı, elemi, kederi askıya asın.
Yaşlanmış hayallerinizide umursamayan.
Bugün size sunulan bir armağan değerli olduğunuzun farkına varın...

Anlaşılmadığını anlayınca,
Yaraları sarılmayınca,
Gözleri okunmayınca...
Bir kadın daha sustu farkında mısın..?

Gülten Alp

Sözcükleri dikiyor birbirine.
Bakın hele şu gariban şaire.
Yamaladı yine üstüne göre.
Ceketinin yırtığından döküldü şiirler.
Mısra mısra saçıldı, hüzün kokan cümleler...

Geçmişe özlem bitmiyor.
Hep aynı zaman diliminde duruyor yürek saatimiz, çocukluğumuzda...

Gönül almak kolayken ne çabuk kırıyorsunuz insanları. Ne çabuk tüketiyorsunuz vefayı.
Eşya gibi duygusuzca fırlatıyorsunuz, size değer veren gerçek dostları...

Bir duruşum olmalı hayat meydanında.
Bir kafa tutuşum, kendime olan saygımı, dürüstlüğümü korumalıyım. Gece olup kafamı yastığa koyduğum an vicdanımı sorgulamalıyım.
Ruh olgunluğum olmalı, empati kurmayı bilmeliyim. Acıların dibine de vursam, öfkemi başkasından çıkartmamalıyım. Sevmeliyim aheste vakitlerde müziğin ritmini ,kapatıp gözlerimi yalnızlıgın verdiği huzuru hissetmeliyim. Kafamı yoranlardan sessizce uzaklaşmalı, kendi öz benliğimi kirletmemek için gerekirse gitmeliyim....

Gidelim buradan, gidelim bu sancılı hayattan. Her gün canı cebimizde yaşamaktan, nefesimizi hüzünle harmanlamaktan yorulduk. Şehrin kuru gürültüsünden kaçalım. Şöyle küçük bir kasabaya gidelim mesela. Deniz gözümüzün hizasında olsa, çiçeklerle dolu bir bahçede sabahlasak, saçmalasak, çocuklaşsak yeniden, yeni günler umut getirse. Artık endişeyle değil gülümseyerek uyansak...

Sen kal hayallerim de,
hüzünlerim de,
keşkelerim de
ben şiir olup giderim...

Toplayıp bavulu vurup kendini asvaltsız yollara şehirden kaçmalı.
Kuş sesleriyle uyanmalı, deniz kokmalı her sabah, başak tarlaları arasında gelincik toplamalı çocuklugumuza götüren.
Bahçe sohbetleri, semaverde çay, gramofonda eski şarkılar.
Derin bir nefes almalı yaşama dair. Daralttıkca daraltıyor bu şehir insanı...