Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Ateşe düşen su damlası gibi
iz bırakmadan gideceksin birgün
Sırf gösteriş olsun diye cürmün kadar
yer yakacak unutacak olanlar

Derin kuyularda karpuz çatlatıldı
Kıtlama içildi demli çaylar
Çalınan her kapıda sevindi çocukluk
Kapılar ki kilitsiz...
Eksilen geçti bir bir dillerden
Yüzde bal şeker oldu yavan ekmek

Derin kuyularda karpuz çatlatıldı
Kıtlama içildi demli çaylar
Çalınan her kapıda sevindi çocukluk
Kapılar ki kilitsiz...
Eksilen geçti bir bir dillerden
Yüzde bal şeker oldu yavan ekmek

film gibi değildir hayat
olması gereken olmuyordur
ya da rüya gibidir her şey ayaklarını yerden kesen.
ne o olmayanı keder et kendine
ne de o rüyaya bel bağla
keder, seni tüketir sadece kendini çoğaltarak

Gazipaşa Caddesi

Günlerden sonra düştü yolum...
İlk kez görüyormuşcasına baktım uzaktan
Okumaya çalıştım unuttuklarımı
Kalabalığının telaşeli selamsızlığını seyrettim.

yorgunluğumun dizlerindeyim
dilimde şikayetler,ömrümde zamansızlık
günlerden geçiyorum her günbatımlarında
gözlerimde buğu,içimde acı
bugüne eremeyen ana baba sesleri
yalnız benim olan görüntülerle.

Doğruyu yanlıştan ayırmaktır mesele
Açık kapıları kapatmamak güven ister
Menfaat,babamın "selam verme" dediği...
Akan suya set çeksen de gidecek yol bulur.

Severim mevsimleri birbirini özlettiğinden

giden yollara düştü geriye dönüşler
alnındaki çizgilere dokunmasan olmazdı
sararmış yapraklarda ilk aşkının izleri
çentiklere takılı unutmadığın adlar..

mevsimlerinde son hikayeler okunur

Ahımda ikrarım yok
Açıp solmaya geldim
Acıma az kahır çok
Aklı bulmaya geldim

Derdim insan olmaktır

hayal mi...
çocukların neşesi koşuyor bahçeme
tam da sonbahar renklerinde
yolların adımları ezberli
seslensem gelir mi ki yine.