Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

I-
Sonsuz hayata çoğalıştır tükettiğimiz her nefes
Güldüğünde güler aynadaki sen, ağladığında ağlar...
Demez ki,ben sen değilim.

II

Kıskançlığın sevgi değil
Neye baksam ona baktın
Fesatlığa etme meyil
Güzel gören göze battın

Sanki küçük bir çocuğum

Ko beni gidem…
gözü kara günlerimde
düşünmeyi kaybettiğim yerde
bekleyenim var

bulutlu yağmurları çok özledim

Arkası unutulmuşluk
Görmek zamanına ermemiş
Alın terinde soğumuş kömür izleri
Oku oku bitmiyor hikayesi
Geçmişten geleceği belliymiş

K'ömür

Bağrım delineli geçti bin yılı
toprağın altında en derindeyim
çile terlerini katık yapalı
bedenin çürümüş hallerindeyim

Konuş bakalım

Çarpıp böldüğün
Topladığın
Çıkarttıkların kadar
Konuş!

Kükrüyordu adam
avını paylaşmak istemeyen
aslan gibi

Ateşe düşen su damlası gibi
iz bırakmadan gideceksin birgün
Sırf gösteriş olsun diye cürmün kadar
yer yakacak unutacak olanlar

Derin kuyularda karpuz çatlatıldı
Kıtlama içildi demli çaylar
Çalınan her kapıda sevindi çocukluk
Kapılar ki kilitsiz...
Eksilen geçti bir bir dillerden
Yüzde bal şeker oldu yavan ekmek

Derin kuyularda karpuz çatlatıldı
Kıtlama içildi demli çaylar
Çalınan her kapıda sevindi çocukluk
Kapılar ki kilitsiz...
Eksilen geçti bir bir dillerden
Yüzde bal şeker oldu yavan ekmek