Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Bu gülüşleri iyi tanırım gülüm
Efelenmeleri de
Yalnızlıktandır rest çekişleri
Boşvermişliği ölüm korkusundan
Kıyıya vurmuşluğudur içi dışında hâlleri
Çaktırmadan acımaktır günlerine

ömür çalıyor karnı genişlere
cepte buruşuk mendil işsizler
gülmüyor yüzleri karanlık dehlizlerin
ekmek kavgasında teslimiyet titrek imzalar
ne olurdu insan geçseydi emrin önüne

Yüzümde izi var güzel yüzünün
Bırakıp gittiğin kader olamaz
Içimde hatrı var tatlı sözünün
Bırakıp gittiğin kader olamaz

Kadın gülerse, güller açtırır yüzde
Kendini döven öfke sakinleşir
Toplanır kalbe batan dikenler
Yara kanamaz

Kadın gülerse, bereketlenir mutfak

güzelliği ister
sevmek, sevilmek
barışı ister
yalnızlığı sever görünse de

Kalma bekleyişte
Gözlerinde birikmiş denizin tuzuyla gel
Bırak çırpınsın korkunun perdeleri
Gizlediğin eski şarkılarınla gel
Aklının ruhu,
Ruhunun aynasıyla gel.

Kampana çaldı
Düştün maşuk yakasından
Uykularımdan
Umutlarımdan
Harcanan zamanlarımdan

KAPUZ
Eylül dokunmuş tenine belli; yaz şımarıklığından geçmiş suların.
Güneş, son keyfiyle ayak izlerinde sereserpe.
Çınarların son yeşilliğini dökmeye hazırlanırken,
yalnızlğını geciktirmek istiyor dalındaki kuşların.

Hüsran gölgesi düştü umudun toprağına
Haksızlık ayaz keser büyütmez hayalleri
Yüreklere acıyı gözlere yaşı salar
Adaleti yanar da vicdanı hiç yanmaz mı!

Kem sözleri pamuklara sardım şimdilik
Görmemezlikten geliyorum korkunun şeytanlığını
Yakındır, kıskançlığın köküne de kibrit suyu dökülür
Kim ne derse desin duyduğum bir tek, vicdanımın sesi.

28.Nisan 2019 Zonguldak