Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Gittiğimi...
dönmediğimde anlayacaksın
Geç kalmışlığın
yüzümün çizgilerinde donacak
Zaman ilacın...
belki de zehrin olacak

gittiğimi dönmediğimde anlayacaksın
geç kalmışlığın yüzümün çizgilerinde donacak
zaman ilacın...belki de zehrin olacak
yırtıp attığın seslerimi arayacaksın ıssız köşelerinde
devirdiğin kadehleri pişmanlığın sayacak
sevdiğimi sevmediğimde göreceksin birgün

Kâinatı
İnsanı
Parmak izlerini
Renkleri
Sesleri

İnfazsız hükümle kırdın kalemi
Bir daha cümleme söz olamazsın
Yaktın küllerimden bir kez elemi
Gözümden döktüğüm yaş olamazsın

Kalemin ucuna düşmesen olmaz mı...
İçimde kalsan öylece
Şiire dökülmesen...

Sakladıkça yoluma çıkıyorsun
Denizin seyrinde

Son nefese dayandığında ömür
Elde var sıfır...
Gelişler aynı yoldan
Gidişler aynı candan vazgeçer

Pişmanlığa düştüğünde

düşürme gözlerini anıların üstüne
hayalin dallarına gölgeni asmalısın
sanma can kırıkları tutunur yüreğine
kanayan yaraları umutla sarmalısın

hevesle istediğin bekleneni bekletme

Gül deme sakın bana canda kırıklarım var
Can kırığım gizlide kapanmıyor yaralar

Derman isteme benden kalmadı ki mecalim
İstediğin dermana el vermiyor sabırlar

akşam hüzne sarılır
hüzün yaşlı gözlere...
görünenin ötesinde
bir şehir belirir ansızın
ışıklarında umut
karanlığında yıldızlar çoğalır.

Senle olmuş canlara özletirsin kendini
Çekilen halaylarda davullu zurnalarda
Hele güllü bahçeler dikensiz avlularda
Hiç çıkmıyor akıldan çağırırsın gideni