Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

gün doğar nefesime
yeni şükür sebebi
nasıl hevestir böyle
türkü yazar nefsime

can gülde bülbül sesi

yoruldum gözyaşı dinlencelerinde
perdeli yüzlerin sabahsız gülüşlerinde
gözümden düşenleri toplamaktan..

yoruldum uykusuz gecelerinde
kurduğum düşlerin boş hayallerinde

Ne sabahtır bu gaflet ne akşam!
Dalarsa uykuya uyandıramam
Dönmeyen gidenlerimiz hatrına
Nefes hatrına söz cümle hatrına
Duysun sesimi gam şiire duram

Geldiğinde bitanem kışlarım bahar olur
Bülbül konmasa bile hazanda açar gülüm
Gõnlümdeki neşeyle yaşlarım akmaz olur
Bülbül konmasa bile hazanda açar gülüm
Közü olmasa bile aşkında yanar külüm

-hecesi uykusuzken yazılır şiir-

dilsiz seslere tutunur gece
kendi kendiyle konuşur suskunluğu
sobelenmeyi bekler saklıdaki hüzün
kirpiklerine yağmurunu salar.

beyazlığın karalığa kafa tuttuğu cesareti takınırdı yalnızlığın
kimi gün ateşte kül karıştıran..kimi gün külde ateş arayan bir silüettir hayat, geçip gittiğinden
güvertesinde el sallayan yolcu değildi gözlerin
gözyaşlarında donmuş ayrılığın korkusu, duyulmayan seslerin çaresizliği, dünde güvensiz bir merhaba,geleceğin bugününde büyüyen zakkum çiçeğiydi..
her koklayışında ayrıntılarında gizleneni gösteren

Aydınlığın karanlığa kafa tuttuğu cesareti takınırdı yalnızlığın
Kimi gün ateşte kül karıştıran...
Kimi gün külde ateş arayan bir gölgedir hayat,
geçip gittiğinden
Güvertesinde el sallayan yolcu değildi gözlerin
Gözyaşlarında donmuş ayrılığın korkusu

Neyi cevaplasam
Aynı şey soruluyor
Hiç sorulmamış gibi
Nerden başlasam
Hep sona geliyorum
Bitmeyen yolda

Güzelliğe göz dikmiş nazar eyleyen fani
Yağmaya yeter diyen sesler nerede hani
Şerre susup duruyor demiyor ki biz battık
Can boğaza dayandı sabır kalmadı artık

__ "Haksızlık karşısında susan, dilsiz şeytandır."
_____
Tahtına kurulmuş kibirle bakar
Hukukun üstüne emrini yıkar
Gerçeği görmüyor isyana sağır
Kendi yarattığı sularda akar