Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Sen…
Uykusuzluğuma sığındığında
kelebek ömrünce yaşadığım mutluluk
Sonunu baştan kabullenen yazılmayan hikayem
Sesin sesime deydiğinde titreyen kalp atışlarımdaki aşk
Yetim yalnızlığında zamansız kalan kavuşmasız elvadam

isyan bayrağı asıldı yüreklere
sözler derlendi...
cümleler kuruldu...
özlendi memleket havaları
nereye gidilse vatan arandı

Davetsiz misafir gibi gelip gider güneşi
Yağmuru gelişinden habersiz yağar
Melteme uğramadan eser poyrazlar
Soğukları ne zaman gideceğini bilmez
Gurbette memleket havalarını özlersin

Vazgeçtim anılarımın incir ağacından
Soluklandığım limanarkası çay sefasından
Gözümün aradıklarından da vazgeçtim
İstemiyorum tersanenin can yakınlığını
Kapuzun gölgeli çakıllarını

Bir nefeste bitti hayat;
Derin uykunun kucağında rüyasını yaşarken aşk
Ağlayan bebeğini emzirirken bir anne
Adam, patronunun iş yerini açacak ve yolu uzun; acelede ...
Valizi hazır evden çıkacakken bir yolcu
Umutlarını biriktirmekle meşgulken bir genç

Hangi yolun sonuydu başından bilinmeyen
Can kırıklarını susturmakla meşgul çığlığımız
Görünenler,sözde saklananlar…
Hadi gül bakalım, kendiliğinden

Yılları toplama yüzünde
çizgilerine kahır yükleme
Bir ömür ki kaderle doğmuş;
öyle böyle yaşanacak
Yağmurun ıslattığı

Gözümden gideli seneler geçti
Geçti geçmesine hasret bitmedi
Bitmedi dedikçe çoğaldı günler
Günler sonrasını çözmedi sözler

anların çoğalttığı sevgi diyarı
cananı yayların en bahtiyarı
beriki içlerinde genç ihtiyarı
öteki sayılmaya şaşar Gümeli

elleri kalakalmış engel böğründe

Dilimde değil, aklımdasın
Söylemesem de duyuyorsun
Biliyorum ki sen de aynısın

Aramamı beklerken arasan
Yorgunluğunu üstüme atmasan Cesaretim benimle olacak.