Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Beyazlığın aldatıcı
Acılar var gizlerinde.
Güneş vurup eriyince
Şikayetler izlerinde.

Dokunmayla avunursun

baba evin direği
ana onun bel kemiği
evlat evin şenliği
oğlu kızı fark etmez ama
ille de oğul
can diriliği

yılların ardında kalsaydın keşke!
keşke umut diye hep seni özleseydim
görmeseydim keşke gerçek yüzünü
uykularımı karabasanlar basmazdı
yalanlarının utancından
güvenin saçlarını yolmazdı ellerim

Yüreğin koşmuyorsa mutlu seslere
Gayesiz yürüyorsan kuytu yerlere
Gözlerin değmiyorsa güzel şeylere
Kulakların çınlasın ben de öyleyim.

Akşamın hüzünlere aksam diyorsa

yüreğinle bak ona
emeğine saygı duy
talan etme seyrini
başka Zonguldak yok!

kapıl da gör aşkına

Suskun bakışlarının ötesinde bir söz var
Bir söz var seni anlatan.
Sen sustukça o konuşuyor..
O konuşurken sen görmüyorsun.
Susuyorsun.
Sözün gözleri her şeyi görüyor oysa..

bir gün aniden gideceğim...
komşuda davul zurna çalıyorken
veya ben,deniz kenarında çakıl topluyorken
en çok da böyle olsun isterim;
doyasıya yüzmüşüm,güneşi tenimde hissetmişim
belki de bi cigara tüttürmüş,demli bir çay içmişim

güneşi çağıran dileklerdik
elbet bir gün açar, dedik
ne gözde açtı bahar…
ne gönülde ısındı ellerimiz...
nukte oldun içimde
yutulmayan cam gibi.

yıl bin dokuz yüz on beş Martın on sekizinde
düşmanın feri söndü Osmanlı denizinde

alamayız deyip de geriye dönmediler
İstanbul hevesiyle karadan yüklendiler

şimdi git sevgili
on yıl önce gel
o zaman güzeldi
saç örgülerime takılı hayaller
o zaman güzeldi
yağmurlarda ıslak beklemeler