Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

dağına göredir başındaki karlar
aktıkça çoğalır gözündeki yaşlar
eğdikçe eğilir eğilecek başlar
-olduğun gibi ol göründüğün gibi
-sanmasınlar seni gururun sahibi

Güle sor/bülbüle sor/nasıl ağlar/yalnızlıkta
Bülbüle sor/yalnızlıkta/yas bağlar/geceleri
Nasıl ağlar /yas bağlar/suskunlaşır/yürekleri
Yalnızlıkta/ geceleri/ yürekleri /elem yeri.

Gönlüm kapısına bir kilit takıp
Gittin yüreğimden ele vefasız
Baharı beklerken kışta bırakıp
Kattın boranlara sele vefasız

Bahar günlerine rüzgar ekerek

Öylece geçip gidersiniz
Bir selam dahi vermezsiniz
Sözde biricik vekilsiniz
Bu kadar mı büyüksünüz siz!

Durup bir iki laf etseniz

hazanda kalan ömrüm baharın gülü oldu
kalbimin ateşinde acının rengi soldu
izini kaybetmişken hayaller beni buldu
soruyorsam yeniden sebebim sensin yarim

sabrın sonu selamet derlerdi inanmazdım

Köy çocuğuyum ben
Anamı ya süt sağarken görürdüm
Ya tarlada çapa yaparken
Oturup bir su bile içemezdi,
Yedi çocuğun ana ana demesinden.
Kendisi de bilmiyordu ki

Sessiz çığlıklarını koparıp at yüreğinden
Yağmurun bereketine bırak toprağın kuruluğunu
Saklanan resimlerin gülüşünü seriver de ortaya
Kim istiyorsa alıp sunsun ellerine
Ellerinden

Eski zamanların türküsünde
‘’Karadır kaşların ferman yazdırır ‘’diye başlar;
Zonguldak’ın hikayesi.
’’Bu aşk beni diyar diyar gezdirir ‘’der gerisinde
Kömür tozuna bulaşan işçi nefesi.
Günbegün çizik atarken ömrüne

adını ''Sarı'' takmıştım
biryantinli saçlarını
konu yapardım dilimde hep.
düşecek gibi yürüyüşün
güldürürdü beni perde arkalarında
ayakların dolanırdı beni görünce

Yağıyorken bombalar şehrin sokaklarına
Mermiler acizleşir güçsüzlüğün elinde.
Kapanlar kurulurken umarsız ocağına
Yanan kavrulan insan görmez ki haklı nerde.

İhtiraslar konarken gücün silahlarına