Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Gelmedin bekliyorum umudum salıncakta.
Hep seni özlemekten sebebim ağlamakta.

Kimbilir hangi dalda kurudu kaldı gülüm.
Saymadım kaç gecede pusuya yattı ölüm.

Issız koydun
Evi köyü annem.
Örgün yarım kalmıştı gittiğinde.
Seccaden tespihin iç,içe..
Tuz kabın bile duruyor
Elinin değdiği yerde

Yollarınızın kesiştiği yerde uçurum varsa, hemen atlamayın!
Bir durun..! Bakalım adımlarınız uçurumu atlayacak kadar var mı?
Sınayın önce..
Gücünüzü bir yoklayın..
Ölçün,biçin iki yakanın uzaklığını..
Ulaşacağınızdan emin olun ve öyle atlayın!

belliydi gidişinden,unutacağın.
unutacağın ve bir daha hiç aramayacağın.
kahpe dünyanın çarklarında,
kurtarılmayı bekleyen hayallerime,
hiç ama hiç dokunmayacağın.
belliydi...

Kendinize gelin biraz..
Hiddetlenmeyin!
Duyduklarınızı bilmeyin..
Bildiklerinizi de duymayıverin.
Hatta görseniz de sormayın!
Susuverin.

ALLAHım!
Sana sevgim
Sana saygım sonsuz
El pençe emrine amadeyim

Boynumsa kıldan ince

olan biten şerden bihaber yaşar
zulmedeni melek yapar dalkavuk
yanlışı alkışlar doğruya şaşar
umulmayan yerden kopar dalkavuk

yüksek tepelerden atmayı sever

Çok geç kalmadın mı
Nerelerdeydin bunca zamandır
Saçlarıma kar yağdı
Geçti baharlarım.
Bir zamanlar canandı
Öldü kalanlarım.

Gecelerde uykusuzluğum boşuna
Anılarda sarhoşluğum boşuna.
Ve yine böyle geçerse bu günler
Sevgilerde yolculuğum boşuna.

1972

Ben de görmüştüm baharı
Ben de koyun gütmüş
Derelerde yüzmüştüm.
Sekiz yaşıma dek bir zamanlar
Ben de dağ bayır koşmuştum.
Ama çok sürmedi bu baharım.