Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Sen gideli..
Işıkları söndü fenerlerin.
Anlamını yitirdi yüzümdeki gülmeler.
Baharlar geçti..
Yazlar geçti..
Kışlar yerleşti yüreğime yar!

yaz başlarının bahçelerinde
çalı çırpıdan oyun evimizi,
mahsustan Türkan Şoray
Yılmaz Güney bakışlı
çocukluk günlerimizi,
özledim.

eskiden,şıp, diye tanırdım seni
kaşın gözün yerindeydi o zamanlar
saçların şelale
dişlerin inci gibiydi
şimdi bakıyorum da
yüzün buruş buruş

Bıkmadınız mı hala maskelerle dolaşmaktan?
Kuzu postuna bürünmüş tilki olmaktan?
Siz sakladığınızı zannediyorsunuz ama,
Saklayamazsınız;
Kuyruğunuz yüzünüze sığmayacak.
Kırmızı başlıklı küçük kız değil herkes;

Savruldum rüzgarında
Yağmuruna tutuldum
Kıştı bahardı derken
Sislerinde yok oldum

Ne günahım vardı ki

canından can parçanı nasıl attın yollara
hatalarına kurban belersin çamurlara
bu günahın sığmaz ne mezhebe ne kitaba
ekilen biçilirken erilmez muratlara.

aradan geçen yıllar yaşanmamış olacak

Yalnızlığımda kaldım annem
Ses veren yok sesime
Elimi tutan yok
''Hadi'' diyen yok.

Bu ne garip bir duygu annem;

bağrım delineli geçti bin yılı
toprağın altında en derindeyim
çile terlerini katık yapalı
bedenin çürümüş hallerindeyim

arayan olursa bulunur izim

Söylenmiyen o sözlerde,
Söyleneni arıyorum.
Saklanmıyor bulduklarım,
Yalanına kanıyorum.

Söylenenler söylenmişte,

ucu yanık bir mendilden kalan izler gibi..
hüzünlerimin gölgesi kadarsın içimde.
gözlerinin çıkışı yok yitirdiğin aşka
özgürlüğünü hapsettim suskun yüreğimde.

9 Şubat 2015