Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

gidiyorum
çağıran anılara
orda mutluluğum var
elbet birgün o da biter
ne ayı ne de yılı
günüm efkarda

Esme rüzgar yağma yağmur
Gözde yaşım kurumuyor
Sen de kırma dallarımı
Yarim halden anlamıyor.

Fener'in renklerinde dolaştılar bir süre
yeşildeki sarıyı
sarıdaki vakitsizliği
mavinin derinliğindeki huzurla,
hayatın gel-gitlerini konuştular

herkesten önde
durur geride
-saygınlığından.

eli çabuktur
işi yokuştur

kahramanlıklar...
isyanlar...
aşklar...
ve hayatın durumları...
ve düşüncelerin aynıları...
elinde bir fincan kahve

bendeki sen
olunca ben
işte böyle
ağlarım
güldürürken

nerede olursan ol
duaya gönül razı
kalbin dergahın olsun
hiç yoktan evla azı

bahane bulup durma

Gün,yarınsızlığın gününe gün ekliyor
Yarın,günsüzlükten bunalmış ‘’dündeyim’’diyor
Dün,yaşanmamış gününü yarına erteliyor
Bir türlü bulamadım hangisinde yaşadım.

1.08.2008

Bir sen misin sadece gafletine yenilen
Doğruları görse de yanlışından dönmeyen.
Düşerek öğrenirsin ayakta kalmaları
Zaman nasılsa geçer bir nefestir dönmeyen.

Dün bu güne kavuşsun yarına elbet sığar

nice adımlar çiğnedi seni;
nice sevinçli,nice kederli.
kimi koştu üzerinden,
kimi yürüdü değnekli.
eski zamanların çıkışları;
inişlerinin kolaylığına inat,