Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Ne zaman elime bir kalem alsam
Bıçaklarla kesildiği gelir aklıma yüreğimin
Ve hep yoksunluğumu yazmak isterim delice
Şikayet dolu satırlarla

Ne zaman bir gül görsem açılmış

virgüllerle yaşanıyor hayat
affedişlere
susuşlara
renksizliğe
bencilliğe
ve de sevgisizliğe

Ne olursunuz gözlerim,
Bu gecede katlanıverin,
Uykusuzluğa.
Girdabındayım kaderin.
Belki ilk,belki son halkasında.
Belki bir sevinç,

bulamadım hiç kimsede
kendim gibi kendimi
her güleni dost bilerek
aldatmışım kendimi

bulamadım hiçbir kalpte

Ne zaman
Aşka yelken açsa
Avare gönlüm;
Rüzgarları diner hayallerimin
Gidemem..

Neredesin sevgili?
Neredesin!
Yokluğun dağ başlarındaki ıssızlığı
serdi düşlerime; korkuyorum.
Yokluğun sabah çiylerini
düşürdü gözlerime; ağlıyorum.

şiir yazmaya
seni sevince başladım
seni sevince anladım;
acının yakıp,kavurduğunu.
yalnızlığı sen yaşattın bana
zor geçer sandığım o günleri

demir masada demli bir çay
yanında susamlı bir simit
manzarada liman...
limanın kıyısında Zonguldak'ın resmi
ne yana baksam bir anı...
hangi anıyı düşünsem

gülmeyi üzülmezde bıraktım
coşkuyu kozlu madeninde
aşkı.. kordonunda.

kömürü kadar yorgun
tarihi kadar yıkık

Haydi oğul ha gayret.
Topla cesaretini.
Yüreğine bir emret.
Göster maharetini.

İstiyorsan senindir,