Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

özlemin en kıralında saltanat sürüyorum.
bir başıma yönetiyorum yalnızlığın kentini.
yetim çocuklar gibi boynu bükük sabahların
yalan sevgilerine kavuşmaktan yorgunum hep.
her çıktığım seferden yarası kanar dönüyorum.
sensizliğimin bıçak kesiği sızısında

sabahlarımda
kızarmış ekmeğin
gecelerimde
teninin kokusu yok

yorgun başlıyor güne

al takkeyi ver külahı dedi
kazanç bilip eksiye ekledi
arpalıktan tam buğday istedi
kandırmayı kolay sanar ahbap!

aklı başka fikri başka telden

derdim seninle değil
senin gibilerledir
gözlerini bağlayıp
seninle gidenledir

kelamını doğru seç

fotoğraflarının içinde hiç yokum

düştüğünde ararsan kaybedeceğin beni,
kalktığında bulursun elinden tutmayan seni.
gözyaşı silicisi de değilim ki,aradığında
mendil olup,sevindireyim kimseni.

bir bağışladı..
iki bağışladı..
üç bağışladı..
ve tutmadı hesap

her toplamdan sonra

eller zaten el idi
bizse birer maceracı değil,
birer svgili idik.
unutamazdık birbirimizi
bizim için değildi yalancı,iki yüzlü aşklar.
bitmezdi....bitemezdi bizim aşkımız.

öfkemin rengi
yalnız geceler;
görmek istemediklerimi
gösteriyor bana.
ve o yalnızlıktaki
konuşan sesler;

seni adımlıyorum...
savrulan duyguların kalabalıklığında
acıyı masalmış gibi anlatan gecelerinin
her yüze başka hikayeleri yazan
ışıklı karanlığıyla.

hilenin yalanına inanarak susarsın
yıkılan değerlerin devrilirken pusarsın
sen gün görmüş ceddimin yurdunda doğan güneş;
sönmeye mi hevesli bağrından kopan ateş?
sanki gün doğmayacak gecesinde sabahın
nice yıldızı söker eteğinden günahın