Görünmez Pencere Şiiri - Songül Eğriöz

Kaybolmamak için yazıyorum....
Belki hiçbir zaman anlaşılmayacak...
Belki herkes biraz eksik kalacak...
Bir yani hep suskun ..
Bir yani hep kırık...
Söylemediği sözlerle...
İçine gömdüğü gözyaşlarıyla...
Kimsenin bilmediği
Yenilgileriyle yaşayacak....
Yazdıkça farkettim
İnsan en çok kendinden kaçıyor...en çok....
Kendi sessizliğini erteliyor
Hayat büyük mutluluklarla ilerlemiyor...
Küçük ışıklarla sürüyor...
Bir kitabın arasında unutulmuş cümleyle...
Bir çocuğun hesapsız gülüşüyle...
Sessizce uzatılmış bir elle...
Bazen tek bir satır düşüyor yüreğine...
Usulca...ama en derinden
Nefes almamı sağlayan..
Zihnimden kaleme...
Görünmez pencere...