“Mazeret kılıftır, hakikat yalın.”
Yol genişledikçe izden saptı adımlar,
Sığınak açıldıkça unutuldu fırtınalar.
Yükü omuzlamaya gelince birer tüy
kadar hafif,
Sıra söze gelince her biri birer usta,
birer arif...
Lakin unutulur;
Temel sağlam değilse çatı tutmaz,
Ne kadar büyük olursa olsun laf,
Takip edilmeyen iş iz bırakmaz!
Rüzgâr lafı taşır, dağlar yükü
kaldırır.
Kayıt Tarihi : 1.11.2026 13:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Her yeni kapı açıldığında, sorumluluktan kaçanlar için geniş bir yol, mazeretler için ise konforlu bir sığınak doğdu. Onlar yükü omuzlamaktan kaçıp sadece laf üretirken; düzen, en nihayetinde lafla yürüyenin değil, ardında iz ve dağ gibi yük bırakanın hakikatini tescilledi. Çünkü rüzgâr ne kadar eserse essin, geriye sadece dağların taşıdığı gerçekler kaldı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!