Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Aşk...
Öyle bir
Serinletirmiş ki...
Ne karları...
Ne de yağmurları
Islatmazmış....

kuşların..
özgürlüğünü...
hep...
göklerde sanırdım...
meğerse...
kanatlarındaymış...

aşkım...
dillere düştü...
eller...
konuşsun diye...
aşkım...
yerlere düştü...

Aşklar..
Nefesler gibi..
Yağmurlar gibi..
Çiçekler gibi..
Aşk ile yaşamak..
Hava gibi..su gibi..ekmek gibi..

sen...
gözlerimdeydin....
yalnızlığım...
gönlümün derinlerinde...
ellerin...
tutsa da ellerimi...

Sen...
Sana doğru...
Bir adım gelene...
Dört adım yaklaş...
Yorulan değil...
Gönlü dolan olursun....

Eşler...dostlar...
'' Neren ağrıyorsa...
canın orada...''
Derler..dururdu...
Benim...en çok...
Gönlüm ağrıyordu...

Gözlerim gözlerine...
Kirpiklerin kirpiklerime...
Bağlandı....
Gönlüm...bağlarda kaldı...
Bağlar güllendi...
Bağlar bülbüllendi...

yürüdüm...
dağlara doğru...
önümde...
tepeler belirdi...
en küçüğü...
benim olsun istedim...

göklerde de...
doluydu...
eksiler...
ve de artılar....
öyle olmasaydı...
yağmazdı...