Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kibrit kav'ına...
Kuru ot ateş'e...
Tuz yara'ya...
Değince yanar...
Yanar değil mi?
Eğer sen yoksan...

Sarp kayalıklarda
Gönlünce açmış..
Yaprakların
Seni saklar sanmıştın...
Rüzgarlar...kelebekler..
Arılar..kuşlar

Senin ellerin..
Dudaklarında...
Benim ellerim..
Dudaklarımda...
Lakin....
Duble yol....

seni;
görünce,
...aklımı!
bana;
değince,
...canımı aldın!

Alemler...
Alemlerin içinde...
Yaratılanların tümü de...
Yaratanın kafesinde...

Dünyalar....

Sen..
Benim...
Kelebeğimsin...
Ki...
Kanatlarında
Güneşlerimi taşıyanımsın...

Karlar yağar....dağlar ağlar...
Karlar yağar...kuşlar ağlar...
Karlar yağar...kardelenler açar...
Gönlüme baharlar dolar....

Karlar erir...dereler çağlar...

Yürümek isterdim
Bilmediğim...tanımadığım...
Yabancı sokaklarda...
Bakmak isterdim...
Bildiğim...tanıdığım...
Kırmızı sardunyalara

İnsan...
İnsan içinde....
Çiçek...
Tohum içinde...
İnsan bedende...
Tohum toprakta...

İçimizde...
Neler vardı? neler...
Maydanozlu köfteler....

Boyları...
Dışında uzayan...