Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kibrit kav'ına...
Kuru ot ateş'e...
Tuz yara'ya...
Değince yanar...
Yanar değil mi?
Eğer sen yoksan...

Sarp kayalıklarda
Gönlünce açmış..
Yaprakların
Seni saklar sanmıştın...
Rüzgarlar...kelebekler..
Arılar..kuşlar

Senin ellerin..
Dudaklarında...
Benim ellerim..
Dudaklarımda...
Lakin....
Duble yol....

yollar...
kara takıldı....
aklım sana....
karlar yağmurla...
gönlüm aşkınla...
eridi kaldı....

Yüreğimden,
Çığlıklar yükseliyordu...
Dilimde ise
Belli belirsiz fısıltılar
Anlamsız...

zaman;
09.05'te durmasaydı...
sarı saçlı güneşimiz batmasaydı...
mavi gözlü denizlerimiz kurumasaydı...
inanıyordum ki...
ülkem;

haydi dostlar,
çıkalım pazara;
elleyelim kavunları..
ölçelim dostları..
anlayalım,
kaçı kaç para! ..

Karlar...
Karların önünde..
Bir karayele tutulmuş ki...
Beyaz...beyaz savrulmakta...
Gökte yalnızlığın..
Yerde birikmişliğin tadını

Aşk....
Doğdu...
Büyüdü....
Büyüdü....büyüdü....
Evreni sardı...
Yeri göğü kapladı...

Hasta...
Hekimine..
Nasıl bakar? ...
İlaç gibi..bıçak gibi...
illa ki...
Bir nefes sıhat gibi....