Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

karanlıktan korkanlar...
ışıkları kapatılınca..
dimdik! ..kalırlar...
ne ileri..ne geri...
adım atmazlar...

Ben...
Bir meyva ağacıyım,
Kuzey yarımkürede...
36.paralelde...
26 aralık 2008'de
Kışın....

Aşk....
Doğdu...
Büyüdü....
Büyüdü....büyüdü....
Evreni sardı...
Yeri göğü kapladı...

Hasta...
Hekimine..
Nasıl bakar? ...
İlaç gibi..bıçak gibi...
illa ki...
Bir nefes sıhat gibi....

Yönler...
Bana uzaktı...
Ben de...yönlere...
Kapılmıştım...
Bahtımın rüzgarlarına....
Sürükleniyordum...

gün geceyi...
gece günü
hiç affetmiyor...
o ona...
sen varsan...
ben asla yokum diyor....

Sen
Çiçeğim ol...
Gönlümde aç...
Sulasın seni
Göz yaşlarım...
Hep içimde kal..

Bizim sokakta
Saat akşamın 6'sında
Sokak lambalarının loşluğunda
Alaca bulaca insanlar geçmekte...
Bense,
5.katta..balkonumda..

Bu alemde...
Çiçekler;
Renkleriyle...
Kokularıyla...
Caniler;
Cinayetleriyle...

can,
şekilden uzak...
şekilse,
can'a tutsak! ...

aşk,