Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bu....
Muhasebenin...
İlk ve ana kuralıydı....
''alan hesap:borçlu....
....veren hesap: alacaklı...''
Yazılırdı....daima....

Siz...hep...
Kalabalıklara koştunuz...
Seslerin çokluğunda boğuldunuz...
Aldandınız...anlamadınız...

Siz..hep...

Bir adam vardı...
''Ahmet'ti'' adı.
Bir ''Bahar'ı
Askerde oğlu
Eczacıda çalışan kızı vardı...
Yaşı elli üçlerde kaldı...

Yine...
Yağmur başladı...
Gözlerim camlarda,
Çingen Kızı'nı aradı! ...

Yine...

araba çalışmazdı! ...
şöförüne;
''- boşa al...''
bana da;
''- geç arkasına dayan...''
derlerdi...

Cafe'de...
Seni düşünüyorum.
Canım,
En çok ne istiyor..?
Biliyormusun....
Düşüncelerimin arasına

Bulutlara bakardım...
Onlar...
Yağmaya başlamadan...
Ben...
Sellerine kapılır
Ağlamaya başlardım...

Dostum ol...
Bana...kusurumu göster...
Dostun olayım...
Kusurunu örter olayım...

Dostum ol...

Yıllar...
60'lı yılların
İkinci yarısına giriyor...
Daha...
Yeni...yeni...
Liseli yıllarım yaşanıyordu...

bir dilim vardı...
içinde siyah çekirdekleri...
belki..
altından vursam...
dökülecekti hepsi...