Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Açtım gönlümü...
Baharlar dolsun diye...
Bağlarında güller...
Dallarında bülbüller...
Olsun diye...
Güller açsın...

ışığını bekledim....
yansın diye...
ohhh be..
sonunda yandı ya
yandı da...
ne yeşile benziyordu...

Kendini bağlama...
Ne bana...
Ne de..başkasına...
Biri...giden olacak...
Nasıl olsa...sonunda....
O zaman da...

-oynarmısın?
dedim...
dedi....
_yerim dar...

-yerin nasıl?

biz...
ne mutlu çocuklardık;
zira...bir köyümüz vardı...

elektriğimiz yoktu,
lambalarımız vardı...

Bir sevdaya düştüm...
Gözlerim yaralandı...
Kaşların yaylara...
Kirpiklerin oklara çaldı...
Gözlerim pansumana...
Yüreğim ansumana çıktı.....

Soyuttan
Somuta doğru...
Gözlerim
Getirir beni...

Somuttan

çiçek,
güneşini bekler...
rengi için...
canım,
seni bekler...
kokun için...

yazı,
yazmayı...
ve de
yazı,
yaşamayı seviyorum....

Çiçekler...
Açsın diye
Baharın güneşlerini....
Yüzümün gülleri...
Açsın diye
Yarimin gülüşlerini