Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yağmur;
toprağı özlemişti ya...
sense yağmuru..

toprak,
kokusuyla..

Ne olur...
Beni hisset...
Beni yaşa...
Ne olur...
Benden hiç kaçma...
Ne kadar...

eskilerde...
tellal çıkardı
köyün en yüksek yerine...
anlatırdı...
köyün derdini bize...

zamanı,
kim koymuştu;
saatin,
tik taklarına...
takvimin,
yapraklarına...!

denizlerden....
sahillere vurmuştu....
yıldızlar....
birer...birer...
topladım yıldızları....
yeniden...

Ömür dediğin...
Üç perdeli bir oyundu...
Her perdede gong vururdu...

İlk gongta...
Perdeler açıldığında...

damlalar..,
camımdaydı...
birleşip aşağıya doğru,
damlalar..,
canımdaydı...
birleşip içime doğru akıyor...

uzattım ellerimi..,
yarınları tutarım diye...
açtım ellerimi,
dünleri gördüm yine! ...

uzattım ellerimi..,

güneşe...
yüz verdim....
tenimi yaktı...
aşkıma yüz verdim...
canımı yaktı....

Bugün....
''Nisan birrr....''
Dünya şaka günü...
Uzat ellerini....
Tut sevdiklerini...
Aç ellerini...