Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

seni öptüm..,
dudağımda kaldın...
istediğim,
kanımda kalmandı...
anlamadın..!

eskiden..,
anneler evlatlarına...
ve torunlarına sarılırdı...
şimdilerde,
kapkara yalnızlıklarına..!

yüzlere baktım...
onu...göremedim...
gözlere baktım...
onu...bulamadım...
aşk yoktu...

rüzgar esince...
deniz gülümsüyordu,
beyaz beyaz...
yârim gülümseyince...
aşk esiyordu,
bembeyaz...!

adalet'i,
aradım...
saraylarına varamadım...
eğitim'i,
aradım...
formüllerine varamadım....

ağacı yere bağlayan..,
kökleriydi...
o kökler ki..,
yaşamın kendisiydi...!

seni bana bağlayan..,

baktım...
İstanbul'a...
taş taşın üstüne...
cam camın önüne gelmiş...
bu haliyle...
bu İstanbul..

Bahar..,
Kuru dallarda patlamak..
Yağmur..,
Bulutlardan düşmek istiyordu..

Bahar..,

eskiden...
çok eskiden...
yollar topraktı...
ve nalların izi vardı...
şimdi...
yollar asfalt oldu...

bir küçük dercik;
taşlarını yıkayarak...
sazlarını tarayarak...
şen şakrak
akıp gidiyordu....
suları içilesi...