Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneşi...
yediye kim böldü? ...
gökkuşağını,
yerle göğün arasına kim serdi? ...
güneşin,
ana görevi neydi? ...

çiçekler,
doğanın sevgileridir...
renkleri güneşten..
kokuları güneşten...!

sevgiler..,

ben...
masamdaki...
gülleri kokladım...
güneş geldi...
burnuma çarptı...

yağmur,
toprağa düştü...
güneş,
ağacın dallarına...
ağaç,
yaprak...yaprak...

gün;
ayırım yapmadan,
her dala...
her çiçeğe konuyor...
dala suyunu...
çiçeğe kokusunu koyuyor..

hep yanımda olmanı
isterdim...
seni,
hiç özlemeyeyim diye!
şaşırp da
başka gözler,

bir nedenden idi…
hayat online…
kamera kayıtta idi…
maddede;
her şey fani…
manada;

dostum ol...
gerçekleri söyle...
yüzümün tam orta yerine...
hiç çekinme....

düşmanım ol....

huyum...
...içimden...
suyum...
...dilimden akardı....

huyum...

hayat...
olmadık yerlerde...
olmadık zamanlarda...
olmadık şekillerde...
bazen...
bizi yenebilmekte...