Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

seni;
ömrümce bekledim...
ömrümü yıllara...
yılları aylara...
ayları günlere böldüm...
ben seni;

sağım,
yatağımdaydı...
solum,
senin sevdanda...
dilim,
dualardaydı...

sen...
en iyi aldığım...
ve de,
en iyi verdiğim,
derssin...!
on verdiğim de...

rüzgarım ol...
hep yüzümde kal...!
saçlarımı bozma,
dallarımı kırma...
beni;
bir sağa

biri senin
biri benim için
iki gül kesmiştim dalından
aynı vazoda dursunlar diye
birbirlerine hiç darılmadan

ağaçlara baktım...
kendimi;
dal sandım,
yaprak sandım...
yalnız kuşlara,
bir yuva sandım...!

geceleri;
karanlığı dinlerdim...
gözlerim kapalıyken de
karanlığı görürdüm!

beklerdim...

öyle canlar var ki
nefes alırlar...!
lakin ölüdürler
bilmezler...

öyle canlar var ki

deniz derindi...
ölçülemese de
gök de öyle...
gözlerin derindi...
girilemese de
gönlüm de öyle...

çiçekler,
renkten renge
dönüyor..
gece,
hepsini örtüyordu...
renklerin anası