Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

karanlık,
fısıldayınca...
sessizlik,
çığlık atıyordu...
karanlık,
çığlık atınca...

tohum...
karanlıklar içinden...
alemlere doğru...
gelirken....
alemleri de...
içinde taşıyordu....

türkümü okudum..,
rüzgara saldım yar yar yar...
sazlara dokundum..,
gölüne daldım yar yar yar....

sesim sazdaydı..

içimde...
bir fırtına kopuyor...
nefesimle..,
dağları yıkasım geliyordu...
senin için...!

sen...
güneşim gibiydin...
benden...
çok uzak da olsan....
ışıkların,
gözlerimde renklere....

Bazı şeyleri…
Düşünür,düşünür….
Söyleyemezdim ben…
Düşüncelerimin ana fikri…
Sendin..,
Sen…!

gözyaşların..,
saçlarımdaydı...
kokun..,
nefes aralığımda...!
parmakların..,
onu da..omuz başlarımda...!

ben...
soluk alıyorsam....
nedeni sensin...
sen...
yanımda olunca...
gökler neylesin....

gözlerinde..
yeşillerin olmasa,
yaprakların ne anlamı kalır..
yaprak gözlüm,
söylermisin bana?

iki komşu şehirdik..,
bulutlarımız aynıydı...
yağmurlarımız da..!

iki komşu şehirdik..,
güneşimiz aynıydı...