Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

biri senin
biri benim için
iki gül kesmiştim dalından
aynı vazoda dursunlar diye
birbirlerine hiç darılmadan

ağaçlara baktım...
kendimi;
dal sandım,
yaprak sandım...
yalnız kuşlara,
bir yuva sandım...!

geceleri;
karanlığı dinlerdim...
gözlerim kapalıyken de
karanlığı görürdüm!

beklerdim...

paçama;
bir şeyler dolaşır,
sen sanırım...

bacama;
bir şeyler takılır...

Neler ekilmişti...
Neler...
Bu topraklara...
Ağaçlar...
Çiçekler...
Gönülleri dal atan...

nilüfer..,
suların çiçeğiydi..
sense gözlerimin...!

nilüfer,
suların aşkıydı..

neyse...
bazen sen...
bazen de...ben gibi...

neyse....
bazen..sende ben...

beni,
delicesine çağıran
kırlar mıydı?
yoksa...
içimdeki sevda mıydı?
beni,

eskilerde,
kapılarımız çalınırdı...
şimdilerde,
yaşama umutlarımız!

eskilerde;

kökleridir...
çiçeğe en güzel renkleri
ve kokuları taşıyan..!

köklerdir...
meyvaya en güzel lezettleri