Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Hür doğdum hür yaşarım kendimce
Üzüntüm kaygılarım kendime
Lay lay lom yaşamak varken niye
Yarınlardan umutsuz üzülmeye

Aşk diye diye tutturdun durdun

Felaketim olur seni kaybedersem
Eninde sonunda her ömür biter
Razıyım seni bir kez olsun görsem
Halimi sor ey sevgili ses ver

Aşkı ben kötü güne sakladım

Sensizliği taşırım mısralarıma
Yorgun argın düşerken yollara
İklimsiz sılamıza sis çökmüş
Duman bürümüş doruklarına

Göz gözü görmüyor geçit vermez

Gel barışalım kalem elinde olsun say ki
Yazacak bir şey yok veya aklına gelmiyor
Gözünü kapat başla ne yapabilirsin ki
Şeytan azapta gerek demek beni üzüyor

Bir şekilde başlamak devam etmek gerekir

Eh artık şiirden söz etmedik hiç
Razı gelmez aklı evvel kişiler
Can kendini anlatamazmış/ilginç
Aşkı anlatamaz sonra şiirler

Nereden bakarsan bak mantıklı

Şiir dediğin nedir sanki yazılır biter
Aşksa emanet kalbi ehline teslim eder
Varsa içinde cevher bir ömür boyu sürer
Yoksa mum alevi misali takatsiz söner

Yıllarım nasıl harcandı bir bilsen
Bir bilsen seni ben ne çok aradım
Ahla vahla geçti ömrüm bir bilsen
Derdimi hiç kimseye açamadım

Nasıl geçerdi şi'rsiz yalnızlığm

Sen uzaklarda değil kalbimde
En son açan nadide bir gülsün
Mazimde canlanan hatıran ile
Rabbim isterse son görümlüğümsün

Aşkımla kalkan ıssız gemiyle

Her aşkın bir sonu vardır inan
Üstelik sonsuza dek süren aşk yok
Layığını bulsa da bulmasa da
Ya değişimlere yenik düşer
Aşkın sonu keyfekeder biter

Şu gördüğün tepeler şiirin son noktası
Ötesi aydınlıktır düzova çayır çimen
Oraya çıkıncaya kadar sürer tasası
İnişi kolay biter feraha çıkar hemen

Issız kayalar saklar yalnızlığımı