Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Seni tanıyorum ben özünden çok eminim
Ereğimsin sen hayallerimle yaşıyorum
Mesafeler anlamsız kalbimde aşıyorum
Yüreğinden dökülen kelimeler şahidim

Göz göze gelmesem konuşmasamda

Harfi harfine unutuldum ben
Artık başlık aramaya gerek yok
Nasılsa umutulacatım zaten
Dembedem sonuna geldik ömrün

Asude bir istirahatgah ararken

Her Sabah uyanırken karşımda;
En uykusuz gecemde yanımda ,
İkindi hüzünleri yadımda,
Dert ortağımdın kara bahtımda
İyicil duyguların timsali sen !

Omzuna konsa bir ürkek güvercin;
Uçup geldiği yer : Sahipsiz Ada...
Geciken şafaktan kalma ezincin,
Kutlu habercisi ; tan ağaranda.

Veda zamanı geldi ;artık Şair değilim !
Bataklığa saplandım ,biçare çırpınarak ;
Şiirlerim okunmaz oldu heyhat ! Neyleyim ?
Kurtulmak mümkün değil,şiir dilinden ırak.

Seninle baş başa bir gün mutlaka
Göz göze gelirsek İşte o zaman
Yalnız bir başıma yana yakıla
Kapanmaz yarasın yürek dağlayan

Bir kıvılcım yeter kavruk gönlümün

Sakın bırakma, şiir bırakırsa çok fena!
Pilin bitti mi dersin eğer soran olursa
Duygular körleşince yaşam daralıyor mu?
Diye sormaya( ne demekse) başlanıyorsa

Eskisi gibi şiirin artık okunmuyorsa

Sen olmazsan ben hiç şiir yazamam
Seni anlatırsam mutlu olurum
Düşterimde canlanan tek hatıram
Bile yeter seni bende bulurum

Aşk bir ihtimal dahi olsa da

Sen gidince dünyamı harabeye döndürdün
Imgelerim çağrışmaz kelimeler dem tutmaz
Aşk ateşim küllendi acımasız söndürdün
Göz pınarım kurudu ağlasam da yaş tutmaz

Sensiz şehirler bana artık dar geliyor ah!
Bana uydurmak mümkün değil ben de uyamam.
Düşlerimin menbaı gerekir vah ki ne vah!
Ayrılık vakti geldi buralarda duramam...

Al valizini doldur hatıraları senle;