Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Yazar o ! Hiç bıkmadan sürekli okur yazar
Yazamadığı zaman okur okuyamayınca
Sıkılmadan aklına ne gelirse hep yazar
Her daim yazacaktır dünyada var oldukça

Çünkü yazmak düşünmek olduğu kadar hayal

Yazmak: Keman çalmak gibidir Allah vergisi
Sinir uçlarında oluşan ilahi bir tepki
Deftere uzanırken yazılması bitmiştir
Giriş cümlesi doğum habercisidir sanki

En büyük sıkıntı ilk dörtlükte yaşanır

Ötesi çıkmaz sokaktır,dönüşü hep pişmanlık!
Umut duldasında son kez karanlıktan bakar,
Görünmez çizgidir o bir yanı bataklık;
Düşenin dostu varsa yaban olmaz buralar.

Avcı pusuda zayıf anını kollar, yazık!

Sensiz yatağım kimsesiz ve ıssız
Elimde değil kartutmuşum sanki
Ve kızak çeken köpekler tasmasız
İleride duracaklarmış gibi
Lâkin meşelikler buna yanıtsız

Hiç değilse umut ver bakışınla
Üzüntüme merhem olabilirsin
Lal olsa da dilim bir kelamınla
Yâr aşkına beni sevebilirmisin

Ah güzelliğinin farkında mısın

En yaratıcı tümceyi bulsam
Rastgele olsa kıymetini bilirim
Cesaret gerek heşeyden önce
Araştırma aşkı sonsuz merak
Nasılsa bu direnç kırılacak
Kuantum Sıçrama olacak

Her zaman bir ilk vardır her aşkta
Üstü örtülü ebruli şal misali
Leylaklar dökülür güller ağlamasa da
Yakamozlar ışıl ışıl parlar o kesin
Aşkı sevdaya tırmanır begonviller
Bir bakarsın kuruyup gitmişler

Bize aşktan söz etme diyor erenler haklı
Biz aşk defterini çoktan kapattık diyorlar
Sevilmemiş olmanın çocukluk hastalığı
Demeseler bile demeye getiriyorlar

Fırsat olmadı derdim nedir anlatmak için

Yalnızlığı bırak üstünden görünmezliğe
Bilinmezlere karışsın en derin denizde
Ne bana ne dostuma bulaşmasın kimseye
İçsel olanı daha çok ıstırap verse de

Kendini kalabalıkta bile yapayalnız

Sıkı sarıl yaşama onu sakın bırakma
Gözünü dört aç, en küçük şeyde ümit ara
Sen varsan her şey var asla yeise kapılma
Fazla abartmamalı herkes yalnız sonunda