Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sensiz yatağım kimsesiz ve ıssız
Elimde değil kartutmuşum sanki
Ve kızak çeken köpekler tasmasız
İleride duracaklarmış gibi
Lâkin meşelikler buna yanıtsız

Hiç değilse umut ver bakışınla
Üzüntüme merhem olabilirsin
Lal olsa da dilim bir kelamınla
Yâr aşkına beni sevebilirmisin

Ah güzelliğinin farkında mısın

En yaratıcı tümceyi bulsam
Rastgele olsa kıymetini bilirim
Cesaret gerek heşeyden önce
Araştırma aşkı sonsuz merak
Nasılsa bu direnç kırılacak
Kuantum Sıçrama olacak

Her zaman bir ilk vardır her aşkta
Üstü örtülü ebruli şal misali
Leylaklar dökülür güller ağlamasa da
Yakamozlar ışıl ışıl parlar o kesin
Aşkı sevdaya tırmanır begonviller
Bir bakarsın kuruyup gitmişler

Yine sana vardım ben menzilimsin güzelim ;
Toprak suya, göçmen kuşlar yuvaya kavuştu.
Bir ben mahzun kaldım nerdesin evvel ezelim?
Nârına yandığım bu kalp seni unutur mu?

İlkbahar zamanıydı hava cıvıl cıvıldı

Halimi sormadın gittin vefasız !
Elimle diktiğim gülleri bile terk ettin
Dünyayı dolaşsan artık faydasız
Aşkı sen oyuncak mı zannettin?

Karalar bağlamam kaygılanma hiç

Yalnızlığı bırak üstünden görünmezliğe
Bilinmezlere karışsın en derin denizde
Ne bana ne dostuma bulaşmasın kimseye
İçsel olanı daha çok ıstırap verse de

Kendini kalabalıkta bile yapayalnız

Sıkı sarıl yaşama onu sakın bırakma
Gözünü dört aç, en küçük şeyde ümit ara
Sen varsan her şey var asla yeise kapılma
Fazla abartmamalı herkes yalnız sonunda

Yalnızlığı seninle yaşadım ben seni özledikçe
Hiçbir umut kalmadı ne ilk ne sonbahardan
Sensiz dünya döndükçe mevsimler değiştikçe
İmgesel dizeler geçmez oldu hafızamdan

Yadellere çökende akşamın mahzunluğu

Silebilir miyim sandın kalbimden
Ölümsüz aşk yoktur ama ömürsüz
Aşkların vebali boynumuzadır
Ne çok sevdim seni bir kere derken

Çok kerelik aşk var mıdır bilinmez