Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Hiç acımadın mı güzelim aşka
Üstüne gül kokla bırakıp da git
Layıkıyla sevsen de yine boşuna
Yokluğu özlemdir onun hep sürgit

Aşk kendi dalında bir gül gibidir

Hani ! sen varsın ya uzaklık yakın,
En yalnız anımda : Kalabalığım,
İçimde ukte gibi sakladığım ,
Dayanılmaz acıdır ayrılığın.
İçim yanar, gel gör neyledi aşkın?

Başlık aranıyor ki unutulmaya mahkûm
İmgesiz, simgesiz hiç havuzunda usanık
Adını anıyorken kafiyem oldu zakkum
Yeşil yapraklarıyla gölgelerde uzanık

Ayrılık bize uzak, hiç yakıştırmıyorum

Hiç anlamadın beni sen .....zalim !
Uğruna savaşacak sevdan yok mu?
Leylayı bile kıskadırabilirim
Yar seninle bir nebze umut çok mu?
Ahımı alma tekrar olmayabilirim

Sen uzaklarda değil kalbimde
En son açan nadide bir gülsün
Mazimde canlanan hatıran ile
Rabbim isterse son görümlüğümsün

Aşkımla kalkan ıssız gemiyle

Her aşkın bir sonu vardır inan
Üstelik sonsuza dek süren aşk yok
Layığını bulsa da bulmasa da
Ya değişimlere yenik düşer
Aşkın sonu keyfekeder biter

Şu gördüğün tepeler şiirin son noktası
Ötesi aydınlıktır düzova çayır çimen
Oraya çıkıncaya kadar sürer tasası
İnişi kolay biter feraha çıkar hemen

Issız kayalar saklar yalnızlığımı

Sen yoksun : Aşk şiiri yazamam artık ,heyhat!
Oysa ne güzel anlatıyordum seni ,her an;
Esin perisi sanki elinde abıhayat
Yardımıma gelir, eser durur hafızamdan.

Son sayfanın şiiri yazılır er ya da geç
Ömrün son demi gibi bir devir kapanacak
Aşk dediğimiz nedir ki
Hayal kırıklığı gel geç duygu olsa da
Yine peşinden koşulacak

Kim derdi ki son şiirini yazacaksın
Öyle hece kaygısı dur durak dinlemeden
Sil baştan şu hayatını kurgulayacaksın
Akreple yelkovanı tersine çevirmeden

Akıp gidiyor denilen zaman acımasız kavram