Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Haklısın bu şiir bize yetmez
Üstünde gölgesiyle tatmin etmez
Lale gibi kısacık ömrüyle
Yada düşmez ikindi hüznüyle
Ben kendimi sana adamıştım
Aşkın sesini duyuramadım

Yalnızlık içinde bir karabasan gibidir
Öfkeli şimşeklerin göğü aydınlatması
Korkunç gök gürültüsünün ürperten sesidir
Boşluğa düşen kara bulutun çarpışması

Yalnızlığı ıssızlık diye sanan aldandı

Yıldızlar ışıldıyor gökyüzüne bakınca
Biz ona yıldız kaydı deriz çıplak gözlerle
Yanıp sönüyor gibi atmosfere dalınca
Farklı anlam yükleriz çoğu kez kem sözlerle

Parıldayan göktaşıdır havada yanarken

Sevginle güneşi
getirdin gönlüme
Eşsizdin gözümde
Varlığında çalkanan
İçimde deniz gibisin
Limanda Martılar

Halimi kim bilir ,kim sorar acep ?
En güzel aşk hikayesini bulmak ;
İçin için yanan aşka dokunmak ,
Dahası : Nicedir bunlara sebep ?
İçi içine sığmaz aşık olmak...

Hani ! aşk, sözsüz anlaşmaydı?
Eskiyi yıkan manifesto emri .
İyicil duyguların arındığı,
Düşsel mutluluk reçetesiydi,
İçimizdeki hiç bitmeyen sevgi...

Zaman su gibi akıyor
Yanılsamaymış bilime göre
Bizlerin icat ettiği kavram
Acımasızca eskitiyor
Unutturuyor göz göre göre
Tutmak istesem tutamam

Acılar yalnız katlandıkça,
Alev topuna dönüşür zaman.
Yeniden doğuş beklenir, fakat
Var mı fazlası ışık hızından?
Umut yok ‘Zamana Yolculuktan…’

Böyle mi olacaktı ,şiirin son demleri?
Sayılı kelimeler,dönüşümsüz imgeler,
Miadını doldurmuş kırık dökük simgeler,
Çağrışımsal belleğe ayrı düşmüş heceler,
Lirizmin batağında can çekişen sevmeler,
Aheste düşen sonbahar yaprakları gibi.

Acılar yalnız katlandıkça,
Alev topuna dönüşür zaman.
Yeniden doğuş beklenir, fakat
Var mı fazlası ışık hızından?
Umut yok ‘Zamana Yolculuktan…’