Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Doğruya dokunup, hizayı bozma,
Düzenli terazi hatasız tartar.
Yıllarca okuyup, yanlışı yazma,
İnsanın bozuğu vatanı satar.

Şarkılar aklımdan hüzünle geçer,
Tutunmaz bir yere, meçhule göçer.
Kaynak'tan ses düşer gönlüme gün gün,
Bir başka kararla Hicaz'ı seçer.

Pınar'dan gelen ses kalbi yaralar,

İlk ve Son...

Sevdâ kuşağına yâri bağladım,
Bir selâm vermeden çözdü de gitti.
Çağlayalar gibi, coştum çağladım;
Kader defterimi bozdu da gitti.

Ne rüyaya darıldım, ne falcıya gücendim,
Tutuklu kaldım sende, kendime eden Ben'dim.
İkaz aldıkça şaştım, üzüldüm de hâlime,
Bir vefasız yâr için, bilmem neye güvendim?

Şaşkın ördek misali, yenim sana bulaştı;

İstanbul'u yine kasvet kapladı,
Garip, mahzun gezer oldu martılar.
Bulutlar güneşi sardı, sakladı,
Bu sene tez geçti renkli sonbahar.

Sanki herşey solmuş, renkler çürümüş,

Bana benden yakınsın, başka mihman istemem,

Çâresin her derdime, derde derman istemem.

Cebrail gelse dile, ondan ferman istemem,

İthal Et Ye !

Vatandaş mutludur, çiftçimiz mutlu,
Var mı küskün insan, herkes umutlu.
Yarına koşuyor ekonomimiz,
Var mı küskün insan, herkes umutlu.

Bazı günler kanatır içimi hatıralar,
Sen unutsan geçmişi, mazi seni hatırlar.
Yol var, dönülmez derler, dönülmez derler ama;
Kırk tuğlu çeri yürür, döner bazı katırlar.

Yaman esmişti rüzgâr, zamanda neler gördü,

Kimi yeniden başlar, kimisi göçüp gider,
Bir teselli vermiyor geleceği günlerin.
Yüzde yirmisi mutlu, sekseninde hep keder,
Tarihi tut aklında, dertler dünden çok derin.

Seksen yılın idraki bize bunu söylüyor,

Cismim üşüse de, rûhum yanıyor;
Sanki birden öte yana kaçacak.
Öyle geliyor ki; yâren anıyor,
Beni yolda koyup, dosta uçacak.