Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Hayale Merdiven...

Önceden başladı sessizliğimiz,
Denizler çekildi, göller kurudu.
Sanki herşey dünden berrak ve temiz,
Ömrümüzde yeni düzen kuruldu.

Hayaller üşüdü, gerçekler yorgun,
Sılaya varmanın zamanı geldi.
Günümün düşleri mâziye dargın,
Sanki bir rüyanın son ânı geldi.

Hergün vurgun yedik biz bu hayattan,
Dalgıç hülyasında derine daldık.
Zaten uzak duran kotradan, yattan,
Rüyamızda dahi ilk biz atıldık.

Kader mi, talih mi bilemediğim

Gönül bahçesine kış düştü artık,
Güller açmaz oldu, bülbül ötmüyor.
Belli ki baharı dünde bıraktık,
Bağ, bahçe târümâr, çiçek bitmiyor.

Resimlere dalar oldu gözümüz,

Hikmetinden asla sual olunmaz,
Güneşli havada kar yağdırırsın.
Göklerde arasak kuşta bulunmaz,
Koca develerden süt sağdırırsın.

Kel başlara şimşir tarak verirsin,

Bin hüzün çöküyor gecelerime,
Bu yalnız sükûta kış haykırıyor.
Sanki çığ düşüyor hecelerime,
Aklım bölük, pörçük; kime yarıyor?

Kar sesi mi ömrün üstüne yağan?

Akşamın rengini hep siyah sanma,
Bazen kandil kandil ışıltısı var.
Gündüzün çevresi bembeyaz ama;
İçini karartan sıkıntısı var.

Dünyada tezatlar sürüp gidiyor,

Bir çınar yaprağı düşmeye görsün,
Sürür niceleri ardından mevsim.
Dallarda başlarken matemli hüzün;
Çok yaprağın düştüğünü görürsün.
Tuvalde belirir bir sarı resim,
Kuru yapraklarla sen de yürürsün.

İhlas Urbası...

Bu bakış hilekâr, hareket riya,
Sözleri alaycı, müslüman güya.
Yüzünde kalmamış bir parça ziya,
İhlas urbasına sar bizi Yarab!

Zulüm sarayları reklamda hergün,
Yıkıntı içinde yaşayanlar var.
Bu kaçak zenginlik çökecek birgün,
Hırsına dünyalar dar gelecek dar.