Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Bir an dahi olsa, neşelenelim,
İçimizde gün gün ölmesin bahar.
Sevinçle dolalım, müjdelenelim,
Ruhun da mutluluk ihtiyacı var.

Geçmiş, geçmiş olsa da; yine yâdımızdadır,
Nice hayallerimiz, bil ki andımızdadır.
Ziya Gökalp, Atatürk, Turan'a yürüdüler,
Asenalar, Bozkurtlar şimdi adımızdadır.

Uzun yollar sabırla, yavaş yavaş yürünür,

Sevdiğim leblerin; gülden, şekerden,
Bin kere öpsem de doyamıyorum.
Öptükçe kızarır bilmem ki neden,
Billahi öpmeye kıyamıyorum.

Elma yanakların herkesçe mâlûm,

Yeniden doğuşun eşiğindeyiz,
Rab'bim yolumuzu açık eylesin.
Gayri tabiatın beşiğindeyiz,
Bilen bilmeyene şeksiz söylesin.

Yüzen kayıklarda güzeller vardı,
Tarihe karıştı Göksu Deresi.
Küçüksu Çayırı gezmeğe dardı,
Şimdi kimse bilmez o yer neresi.

Koskoca İstanbul boşalmış sanki,
Evlerden, sokaktan soluk çıkmıyor.
Korana dünyaya hakim inan ki;
Nice canlar yaktı, yine bıkmıyor.

Bahar geldi artık, evde durmak zor,

GÖBEK BAĞI!..

Şükür seksenbeş'teyiz, Dante'yi çoktan geçtik,
Uzun yıllar kısaldı, biz uzun yolu seçtik.
Neler neler yaşadık, sığmaz ki bir kitaba,
Bazısı bal şerbeti, biz üzüm suyu içtik.

GONCA...

Ben seni sevmiştim zamandan öte,
Sevdiğim, yılların ne önemi var.
Sanırdım aşkımız zamana yete,
Zaman aşkımıza dar geliyor dar.

Söz söyledi cânâ ömre muadil,
Bundan böyle ölsem, yine gam yemem.
Tam kırk yıl bekledim, açılmadı dil,
Sabrımı denedi; "demedi", demem.

GÖNÜL...

Ne düşersin ey gönül olur olmaz her aşka,
Elinde ne kaldı ki, garip udundan başka?
Gamdan, kederden uzak yüz yıl yaşasan keşke;
Elinde ne kaldı ki, garip udundan başka?