Emre Soydan Şiirleri - Şair Emre Soydan

Simalar tanıdım
Çehreler başka yöne çevrilmiş
Susmak zorunda kalmış bazı hasretlikler
Gözler anlatmış bazı sözcükleri
Kâh ağlamaklı
Kâh güleç

Sıradan birini sevmedim ben
Sıradan bir sevgi değildi gönlüme düşen bu sevda
Öyle sıradan birine şiirler yazmadım ben
Sesine mısralar dizmezdim yoksa
Gülüşüne hikayeler yazmazdım
Hiç değilse aklımı bulandırmazdı

Soğuk
Çok soğuk
Kalbim soğuk benim
Hiç bir yaranın sıcaklığı ısıtmaz bu soğukluğu
Uzakları aradikca yakınlara kör olmuş vücudum
Denizde kaybolan bir damla gibi bu soğukluk

Şehir bahane
Yaşamak bahane
İnsan duyuyorsa ayak seslerini bir sokaktan geçerken
Sessizliği iliklerinde kabarıyordur
Basarken kaldırım taşlarına hissediyorsa korkuyu
İnsan yaşarken ölüyordur

Son görüşüm değilse de bir önceki
Bir önceki değilse de kesin bir öncekidir
Eminim
Ondan sonra uzunca bir süre görmeyeceksin beni
Uzunca bir süre hasret kalacak sana gözlerim
Uzunca bir süre arayamayacağım seni

Bugün son günümüz olsun
En son sende kalsın bakışlarım
En son sana gülsün gözlerim
Hiç gülmediği gibi
Hiç dinmesin beynimdeki depremler
En son sana bakarken düşsün sonbahar yaprakları

Tanırım seni
Nerde olursan ol
Kiminle olursan ol
Arkan dönük bile olsa
Güneş parlatır senden aldığı ışığı üstüme üstüme
Kör eder

Işıkları söndürmüştüm o gece
Karanlıkta parlayan birşeyler arıyordum
O ki defterlerde tek hece
Karalayıp karalayıp siliyordum
Biliyordum gözlerimin dolduğunu
Ama ve lakin sevgilim

Dalına tünemiş zeytinliklerin bütün imkânsızlıklarımız
Koparsak kokusu yayılacak bütün sokaklarına
Kaldırımlarda yıldız yıldız yansımalar

Ummuyordum böyle olacağını
Bilseydim büyür müydüm hiç
Banane ne hali varsa görsün insanlık
Ben mi kurtaracaktım sanki dünyayı
Bir gün batacaktı bu yeryüzü
Bir gün ebediyen solacaktı bitkiler