Emre Soydan Şiirleri - Şair Emre Soydan

Şöyle uzun uzun yürüsen de ben de yürüyüşünü izlesem
Yanında kim var umursamadan
Elini kim tutuyor umursamadan
Gözlerine kim bakıyor umursamadan
Aklında kim var
Umursamadan

Hiç bir şeyi bosveremiyorum
Mesela evladı yeni ölmüş bir babayı
Bosveremiyorum
Kaçıp gitmekte olan gökyüzünü
Her defasında aynı saatte aynı yerde
Aynı zamanda ayrılmak koyuyor adama

Seni unutmaya hazırım artık
Geceleri uykum bile gelmeye başladı inanır mısın
Sabahlara kadar düşünmek hayal oldu
Zor oldu
Ama olmaya başladı
Seni bütün duygularımdan sakındım

Uzunca bir süre önce geldin bana
Uzunca bir süre önce
Daha çiçekler açmamıştı
Sürüler yeni yeni geliyordu
Göç ettiği diyarlardan
Baharla birlikte geldin sevgilim

Vazgeçmek mi daha kötü kaybetmek mi
Mesela bir çocuk düşünün oyuncağını kaybetmiş
Yada oyun oynamaktan vazgeçmiş
Vazgeçmektir heralde daha vahimi
Mesela yolunu kaybetmiş bir garip
Ama daha yoldan vazgeçmemiş

İnsan
O ki
Yalnızlığı ararken daha çok kaybolur
Neyi isterse tam tersi vuku bulur
Son olur derin istekler
Hayaller sıra sıra beklerken sevda kuyruklarında

Yanlış yerden baktık hayata
Hep yanlış tarafta durduk
Yanlış bağladık hep
Ayakkabılarımızın bağcıklarını
Hep yanlış yüreklerde gezdirdi
Olsun

İstemiyorum böyle yaşamak
Işıkları sönsün arabaların
Kesilsin elektriği evlerin
Yıkılsın gökdelen taşlar
İnsandan büyük ne var

Düşünmeli insan 
Yeni bir sevdaya başlamadan önce
Varsa , kaldıysa önceki sevdasından bir eser
Öyle sever
Öyle sevmek ister

Zaman git gide yaklaşıyor
Git gide sana ayrılan zamanın tekrardan miladına gelmiş bulunmaktayız
Hatta çok yakınız
Sonrasında yaşanacak bütün karanlıklara
Asıl şimdi tam zamanı
Konuşulacak olan ne varsa